Μια καρέκλα σεδάν είναι μια πλήρως κλειστή καρέκλα με πόρτα και παράθυρα, υποστηριζόμενη από δύο βελόνες που περνούν μέσω μέταλλο αγκυλών σε κάθε πλευρά της καρέκλας. Η καρέκλα μεταφορτούνταν από δύο ή περισσότερους φορεάς καρεκλών, που κρατώσαν τις βελόνες στα δύο τέλη, ανύψωναν την καρέκλα και τον μοναδικό κάτοχο της και τους περπατούσαν στον προορισμό του κατοχής. Υπάρχουν πολλές θεωρίες αλλά καμία οριστική εξήγηση για το πώς αυτές οι κλειστές φορητές καρέκλες ήρθαν να καλούνται καρέκλες σεδάν.
Η ιδέα της καρέκλας σεδάν για προσωπική μεταφορά εμφάνιστηκε ανεξάρτητα στην Ευρώπη και την Ασία τον 16ο αιώνα, σύμφωνα με το History-magazine.com. Οι καρέκλες σεδάν παρέμειναν σε κοινή χρήση σε όλη την Ευρώπη και την Ασία μέχρι τη μέση του 19ου αιώνα, όταν απεμακρύνθηκαν από ταχύτερα ανθρωποκίνητα οχήματα με ρόδες όπως η καρέκλα Bath και το ριξά που χρειαζόταν μόνο ένα άτομο για κινητική δύναμη. Αλλά οι καρέκλες σεδάν χρησιμοποιούνται ακόμα στην Κίνα και την Κορέα για τελετουργικές περιπτώσεις όπως γάμοι.
Οι καρέκλες σεδάν πρόσφεραν έναν πρακτικό τρόπο για ανθρώπους με πόρους να ταξιδέψουν στην πόλη χωρίς να βρώμικουν τα όμορφα ρούχα και τα παπούτσια τους από τη λάσπη των δρόμων χωρίς ασφαλτό, σύμφωνα με τους λάτρεις της ιστορίας στο Janeaustenworld.com. Οι καρέκλες σεδάν μπορούσαν επίσης να πλοηγηθούν στενούς, συμφορημένους δρόμους της πόλης με σχετική ευκολία και θα μπορούσαν ακόμα να μεταφερθούν πάνω ή κάτω από σκαλοπάτια για αληθινή door-to-door προσωπική μεταφορά.
Οι καρέκλες σεδάν ήταν κοινή θέα στις ευρωπαϊκές πόλεις τον 17ο και 18ο αιώνα, σύμφωνα με το History-magazine.com. Στο Λονδίνο και σε όλη την Σκωτία, οι καρέκλες σεδάν για ενοικίαση ρυθμίζονταν με τρόπο παρόμοιο με τα σημερινά ταξί. Καρέκλες και φορεάς τους αδειοδοτούνταν και οι χρεώσεις ρυθμίζονταν. Οι καρέκλες σεδάν εμφανίστηκαν στον 18ο αιώνα στην κολωνιακή Αμερική στη Νέα Υόρκη, Φιλαδέλφεια και άλλες μεγάλες πόλεις, ιδιωτικά από πλούσιους ή διαθέσιμες για ενοικίαση. Οι μεγάλες πόλεις είχαν σπίτια καρεκλών σεδάν όπου φορεάς και καρέκλες τους έμεναν σε αναμονή για επιβάτες, πολύ όπως οι στάσεις ταξί σήμερα.
Οι πλούσιοι άνθρωποι συχνά κράτησαν μια καρέκλα σεδάν στην είσοδό τους για χρήση στην ευκολία του ιδιοκτήτη, σύμφωνα με Janeaustenworld.com. Όταν ο ιδιοκτήτης ήθελε να πάει κάπου, οι υπηρέτες του καλούσαν μισθωμένους φορεάς καρεκλών για να τον πάρουν εκεί. Οι καρέκλες σεδάν που ανήκαν στους πλουσίους ήταν πολυτελώς διακοσμημένες και εσωκλωσμένες, ενώ αυτές για ενοικίαση τείναν να είναι απλές και ανθεκτικές στο σχέδιο.
Επειδή οι καρέκλες σεδάν ήταν πλήρως κλειστές και μπορούσαν να μπουν μέσα σε κτίρια, πρόσφεραν ανώνυμο τρόπο μετακίνησης στην πόλη, σύμφωνα με Janeaustenworld.com. Αυτό ήταν βολικό για ανθρώπους που διεξήγαγαν παράνομες επιχειρήσεις ή για nổiμους παντρεμένους άνδρες να επισκέπτονται τις εραστριές τους.
