Το πρώτο αναδιπλούμενο αμαξίδιο αναπηρίας χτίστηκε το 1932 από τον μηχανικό Χένρι Τζέννινγς για έναν παραπληγικό φίλο. Ήταν ένα transport wheelchair. Τα transport wheelchairs δεν μπορούν να κινούνται από τον χρήστη, μόνο από συνοδό ή βοηθό που ωθεί το αμαξίδιο.
Τα transport wheelchairs βελτίωσαν την ποιότητα ζωής ατόμων με περιορισμούς κίνησης, δίνοντάς τους πρόσβαση σε εξωτερικούς χώρους και κοινωνικές εκδηλώσεις.
Αυτά τα αμαξίδια χρησιμοποιούνται συχνά σε ιατρικά κέντρα για μεταφορά ασθενών από τα τμήματά τους για ακτινογραφίες, θεραπείες και εξετάσεις.
Είναι ελαφριά, αναδιπλούμενα, εύκολη στάθμευση και αποθήκευση. Έχουν τέσσερις τροχούς τύπου caster και είναι λιγότερο ακριβά από τα ηλεκτρικά αμαξίδια.
Το 1990, ο Νόμος Αμερικανών με Αναπηρίες (ADA) έδωσε νόμιμο δικαίωμα προσβασιμότητας σε κτίρια και εγκαταστάσεις. Αυτό διευκόλυνε τα ατόμια που εξαρτώνται από αμαξίδια για μετακίνηση.
Αυτά τα αμαξίδια έχουν περιορισμένη χρήση επειδή ο πρωταρχικός τους σκοπός είναι γρήγορη και εύκολη μεταφορά με βοήθεια άλλου.
