Ο πρώτος καταγεγραμμένος Ευρωπαίος που έφτασε στην Αλάσκα ήταν ο δανός ρωσικός ναυτικός αξιωματικός Vitus Jonassen Bering, ηγούμενος της Μεγάλης Βόρειας Εκστρατείας που ενετέθη από τον Τσάρ Πέτρο τον Μεγάλο και συνέχισε υπό την Αυτοκράτειρα Άννα και Ελισάβετ.
Το 1741, τα δύο πλοία του Bering — St. Peter (flagship του Bering) και St. Paul (υπό Aleksei Chirikov) — εξέπλευσαν από Petropavlovsk-Kamchatsky πέρα από τη Βερινγκιά Θάλασσα. Ο φακός του Chirikov έκανε την πρώτη ευρωπαϊκή προσγείωση στην Αλάσκα (πιθανώς κοντά στο Sitka) τον Ιούλιο, αλλά το πλοίο του Bering συνέχισε βορειοδυτικά, παρατηρώντας το Όρος Saint Elias την 16η Ιουλίου και αγκυρώνοντας κοντά στο νησί Kayak. Ο φυσιολόγος του Bering, Georg Wilhelm Steller, διενήργησε τις πρώτες ευρωπαϊκές επιστημονικές παρατηρήσεις της φλωράς, φαύνας (συμπεριλαμβανομένου του τώρα εξαφανισμένου βοδινού Steller) και των εγχωρίων λαών της Αλάσκας.
Η επιστροφή έγινε τραγωδία. Το σκορβούτ εξαφάνισε το φακός. Το πλοίο του Bering έσπασε σε ένα ακατοικητο νησί (τώρα Νησί Bering στα Νησιά Commander) τον Νοέμβριο 1741. Ο Bering πέθανε εκεί την 19 Δεκεμβρίου 1741, μαζί με 28 μέλη του φακού. Οι επιζήσαντες χτίσαν ένα πλοίο από τα ερείπια και έφτασαν στην Καμτσάκτα το 1742, φέρνοντας νέα της ανακάλυψης — και δέρματα βιδράς που ξέσπασαν την ρωσική καταιγίδα γουνών, οδηγώντας σε μόνιμη ρωσική εγκατάσταση στην Αλάσκα (1784) και τελικά στην αγορά των ΗΠΑ το 1867.
Η κληρονομιά του Bering διαμένει στο Στενό Bering, Θάλασσα Bering, Νησί Bering, Γέφυρα Χερσονήσου Bering, και Vitus Bering (κρατήρας στη Σελήνη). Η εκστρατεία του άνοιξε τον Βόρειο Ειρηνικό στην ευρωπαϊκή γεωγραφία και εμπόριο.
