Δέντρα Υποαρκτικών Δασών: Κυριαρχία Κωνοφόρων στη Βορειά Ζώνη
Το υποαρκτικό (βόρειο) δάσος—ο μεγαλύτερος επίγειος βιοχώρος της Γης—ekteνείται στην βόρεια Αμερική και Ευρασία. Το χαρακτηριστικό του: κωνοφόρα δέντρα προσαρμοσμένα στο ακραίο κρύο, βραχύ χορτοφαγικό περίοδο, και φτωχή σε θρεπτικά εδάφη.
Τα Μεγάλα Τέσσερα Κωνοφόρα
1. Πεύκο (Picea) — Το Γένος που Καθορίζει το Βόρειο
- Μαύρο πεύκο (P. mariana): Κυριαρχεί υγρά, κρύα, οξύ τόπους (πηλοκέντρα, μουσκέγκ); βραδύ ανάπτυξη; ημι-σερωτίνους κώλους
- Λευκό πεύκο (P. glauca): Υψηλά, καλύτερα αποστραγγισμένα τόπους; ψηλότερο; κλειδί είδος ξύλου
- Κόκκινο πεύκο (P. rubens): Ανατολική Βόρεια Αμερική; υψηλή υψομέτρηση; ευαίσθητο στο οξύ βροχόπτωση
- Νορβηγικό πεύκο (P. abies): Κυρίαρχο στην Ευρασία; ταχύτερη ανάπτυξη; αγαπημένο φυτεύσεων
- Σιβηρικό πεύκο (P. obovata): Ανατολικά των Ουράλ; υβριδίζεται με Νορβηγικό
2. Ελάτη (Abies) — Είδος Κλιμάκωσης Σκιερών Τοπών
- Βαλσάμια ελάτη (A. balsamea): Ανατολικό βόρειο; φουσκώσεις ρεζίνης; κλασικό δέντρο Χριστουγέννων
- Υψηλοφυτική ελάτη (A. lasiocarpa): Δυτικά βουνά; στενή σπειροειδής μορφή
- Σιβηρική ελάτη (A. sibirica): Ευρασία; τεράστιοι κώλοι
- Φρέιζερ ελάτη (A. fraseri): Νότια Αппаλαχ απόσπορο; απειλούμενη από λάρισσα βαλσαμιάς
Οι κώλοι της ελάτης στέκονται ορθιοί ( έναντι κρεμαστών του πεύκου); τα φύλλα επίπεδα, φιλικά στην αφή.
3. Πεύκο (Pinus) — Πειραματιστές Προσαρμοσμένοι στη Φωτιά
- Πεύκο Τζακ (P. banksiana): Σερωτίνοι κώλοι (ανοίγουν από φωτιά); αμμώδη εδάφη; biotope Κίρτλαντ γλυνός
- Πεύκο Λότζπολ (P. contorta): Δυτικό; ποικιλίες σερωτίνες/μη σερωτίνες; πυκνά λακκά μετά φωτιά
- Σκωτσέζικος πεύκος (P. sylvestris): Ευρασιακό τεράστιο εύρος; πορτοκαλί φλοιός; πρωτοποριακό
- Σιβηρικός πεύκος (P. sibirica): «Κέδρος» καρύδια; ανατολικό εύρος
4. Λάριξ (Larix) — Το Φυλλόρροπο Κωνοφόρο
- Ταμαράκ (L. laricina): Ανατολικά πηλοκέντρα; χρυσή φθινόπωρο; πιό ψυχρό-ανθεκτικό δέντρο
- Δυτική λάριξ (L. occidentalis): Εσωτερική ΒΔ; μεγαλύτερη λάριξ; πολύτιμο ξύλο
- Σιβηρική λάριξ (L. sibirica): Κυρίαρχη στην ανατολική Σιβηρία; τεράστια μονοκαλλιέργειες
- Ντογουρίanska λάριξ (L. gmelinii): Βορειοανατολική Ασία; βορειότερο δέντρο της Γης (73°Β)
Οι λάριξ ρίχνουν τα φύλλα ετησίως—στρατηγική συντήρησης θρεπτικών για ανυψώδεις εδάφη.
Συμπληρωματικά Πλατυφύλλα
- Μπέρτσος: Χαρτοειδής (Betula papyrifera), Αλάσκα (B. neoalaskana), Μαλακή (B. pubescens) — πρωτοποριακά, ακολουθούν φωτιά
- Ασπελεα (Populus tremuloides): Κλωνικές κολωνίες; μεγαλύτεροι οργανισμοί; εξαρτώμενες από φωτιά
- Ιτέα (Salix spp.): Παρόχθια; βροχή από ελάφια, λαγούς
- Πλατάνια/Βαλσάμια πλατάνια: Λειμώνες πλημμυρών; βαμβακοειδή σπόροι
Στρατηγικές Προσαρμογής
- Κωνική μορφή: Απορίπτει χιόνι, συλλαμβάνει χαμηλό ήλιο
- Φύλλα αγκάθι: Μειωμένη επιφάνεια, παχύ χutin, κατακλεισμένα στοματίδια — συντήρηση νερού
- Πράσινο καλοκαίρι (πλειονECT): Φωτοσύνθεση όποτε θερμ. > 0°C; καμία κόστος φύλλωσης
- Επίγεια ρίζες: Παγετώνας περιορίζει βάθος; εύρος πλευρικής διασποράς
- Πρωτεϊνες αντίρρηξης: Κυτταρική προσαρμογή σε -40°C
Πίεση Κλιματικής Αλλαγής
Βόρεια ζέστασμα 2-3x παγκόσμιο μέσο. Συνέπειες: διάλυση παγετώνα → μεθαυσμένα δάση; επιθέσεις εντόμων (πράσινο σκούληκα πεύκου, καρπόφαγος πεύκου) επεκτείνονται βορρά; συχνότητα/ένταση φωτιάς αυξάνονται; φυλλορρόπα είδη προχωρούν; ανατροφοδότησεις άνθρακα από διάλυση εδάφους. Το βόρειο δάσος μετακινείται—ή καταρρέει.
Αυτά τα δέντρα δεν απλώς επιβιώνουν στο υποαρκτικό—το δημιουργούν. Η διαστέλλωσή τους, άλμπεδο, αποθήκευση άνθρακα, καθεστώτα φωτιάς σχήμαζουν το πλανητικό κλίμα. Τα να κατανοήσουμε είναι να κατανοήσουμε τον θερμοστάτη της Γης.