Τα Scudder Homes, ένα έργο κοινής στέγασης στο Νιουάρκ, Νέα Τζέρσευ, κατασκευάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας 1930 υπό την Δημόσια Διοίκηση Έργων (PWA) – ένα θεμελιώδες φορέα της Νέας Σύμβασης που δημιουργήθηκε για την καταπολέμηση της ανεργίας της Μεγάλης Κρίσης μέσω επενδύσεων στην υποδομή.
Η PWA (1933-1939), υπό τον Χάρολντ Ικς, χρηματοδότησε μεγάλης κλίμακας κατασκευές: φράγματα, γέφυρες, νοσοκομεία, σχολεία και στέγαση. Σε αντίθεση με την posteriors Works Progress Administration (WPA), που προσέλαβε εργαζόμενους απευθείας, η PWA συμβάλλει με ιδιωτικές εταιρείες – διεγείροντας τόσο την απασχόληση όσο και τον ιδιωτικό κλάδο κατασκευών.
Τα Scudder Homes ήταν μέρος του εμβληματικού προγράμματος PWA του Νιουάρκ παράλληλα με Seth Boyden Homes, Pennington Court, και Stephen Crane Houses – συλλογικά παρέχοντας χιλιάδες μονάδες. Αυτά τα έργα αντιπροσώπευαν την κορυφή της τεχνολογίας στέγασης των 1930s: εσωτερικές υδραυλικές, κεντρική θέρμανση, διασταυρούμενη αερισμός, παιδικές χαρές – удобства απουσία στους καθαρισμένους σπηλιάδες.
Ως πολλά έργα μεσοεποχικής δημόσιας στέγασης, τα Scudder Homes αντιμετώπισαν αποσυμπλήρωση, συγκέντρωση φτώχειας και φυσική υποβάθμιση. Η εξέγερση του Νιουάρκ του 1967 συνέβη κοντά. Τα τελευταία δεκαετίες βλέπουν HOPE VI ανακατασκευή, μετατροπή σε mixed-income, ή κατεδαφίσεις σε όλο το χαρτοφυλάκιο του Νιουάρκ – η τρέχουσα κατάσταση των Scudder Homes αντανακλά αυτή την πολύπλοκη διαδρομή.
Τα Scudder Homes υλοποιούν την τολμηρή υπόθεση της Νέας Σύμβασης: κυβερνητική ευθύνη για αξιοπρεπή στέγαση. Η κατασκευή τους απασχόλησε εκατοντάδες κατά τη κρίση· τα διαμερίσματα τους φιλοξένησαν γενιές. Οι φυσικές δομές μπορεί να αλλάξουν, αλλά ο προηγούμενος πειθαρχίας – στέγαση ως δημόσια υποδομή – διαμένει στους σύγχρονους διαλόγους προσιτής στέγασης.
