Ένα άτομο που κατέχει διπλή ιθαγένεια θεωρείται πολίτης σε δύο χώρες. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να γεννηθεί σε μια χώρα από γονείς που κατέχουν ιθαγένεια σε άλλη. Ο τόπος γέννησης μπορεί να επιτρέψει σε κάποιον να κατέχει ιθαγένεια αυτόματα στην πρώτη χώρα, και η ιθαγένεια των γονέων μπορεί επίσης να μεταβιβαστεί στο παιδί. Σε άλλες περιπτώσεις, ένα άτομο μπορεί να κατέχει ιθαγένεια σε μια χώρα και να υποβάλει αίτηση για να γίνει naturalized πολίτης σε άλλη. Σε πολλές περιπτώσεις, η δεύτερη χώρα θα επιτρέψει την πρώτη ιθαγένεια να διατηρηθεί. Καθώς οι νόμοι ιθαγένειας διευρύνονται και ο κόσμος γίνεται πιο συνδεδεμένος, η κατέχουσα διπλή ιθαγένεια γίνεται πιο συχνή και προσφέρει οφέλη σε εκείνους που μπορούν να εκμεταλλευτούν αυτό.
Οι πολίτες με διπλή ιθαγένεια μπορεί να φέρουν διαβατήρια από και τις δύο χώρες. Η χρήση του κατάλληλου βίζα σε καθεμία από τις χώρες επιτρέπει στους κάτοχους να περάσουν τα σύνορα πιο εύκολα, χωρίς την ανάγκη για long-stay βίζα ή customs complications. Αν ένα από τα διαβατήρια είναι από χώρα που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα διαβατήριο για μία αποτελεσματικά ανοίγει τα ταξίδια και την πιθανότητα διαμονής σε οποιαδήποτε χώρα σε όλη την ΕΕ χωρίς την ανάγκη για βίζα ή απαιτήσεις διαμονής.
Οι χώρες κρατούν θέσεις εργασίας για τους πολίτες τους και απαιτούν ειδικά βίζα εργασίας για όσους είναι επισκέπτες. Τουλάχιστον, η αίτηση βίζας εργασίας χωρίς ιθαγένεια μπορεί να είναι πρόβλημα, και η επιτυχία δεν είναι εγγυημένη. Η διπλή ιθαγένεια διπλασιάζει τις ευκαιρίες να εργαστείτε νόμιμα σε κάθε χώρα (ή χώρες αν το διαβατήριο που κατέχεται είναι από χώρα της ΕΕ) χωρίς τη γραφειοκρατία μακροχρόνιων βίζα εργασίας.
Σε μια post 9/11 εποχή, μερικοί Αμερικανοί που κατέχουν διπλή ιθαγένεια νιώθουν πιο ασφαλείς όταν ταξιδεύουν. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε διαβατήριο τους κάνει λιγότερο target. Όταν αλληλεπιδρούν με την τοπική αστυνομία οποιασδήποτε χώρας, μπορούν να ισχυριστούν ιθαγένεια.
Μερικά άτομα επιλέγουν να κατοικήσουν και να γίνουν naturalized πολίτες σε μια χώρα. Ωστόσο, μπορεί να μην θέλουν να απορρίψουν ολοκληρωτικά τις συνδέσεις τους με τη γη της γέννησής τους και την οικογένεια. Με διπλή ιθαγένεια, μπορούν συνήθως να διατηρήσουν τα δικαιώματά τους και στις δύο χώρες για να ψηφίσουν, να κατέχουν ακίνητα και να αποκτήσουν κρατική υγειονομική περίθαλψη αν εφαρμόζεται.
Μερικές χώρες περιορίζουν την κτηματοκτησία με βάση την ιθαγένεια. Για παράδειγμα, μια χώρα μπορεί να ρυθμίζει την ικανότητα ξένων να κατέχουν γη κοντά σε σύνορο ή ακτή. Σε τέτοιες χώρες, ένα άτομο που σχεδιάζει να ζήσει εκεί πλήρους ή μερικού χρόνου μπορεί να βρει ότι το να είναι naturalized πολίτης (ακόμα κι αν είναι επίσης πολίτης άλλης χώρας) τους επιτρέπει να κατέχουν ακίνητα, και να ταξιδέψουν туда και πίσω πιο εύκολα.
Στο παρελθόν, νόμοι σε ορισμένες χώρες απαγόρευαν σε naturalized πολίτη να διατηρήσει την αρχική ιθαγένεια της πατρίδας του. Τώρα, η διπλή ιθαγένεια επιτρέπεται ολοένα και περισσότερο. Πολλές χώρες έχουν προσαρμόσει τους νόμους τους για να ενθαρρύνουν την ιθαγένεια προσφέροντάς την σε πρώην πολίτες, τα παιδιά τους, και ακόμα και εγγονά και προεγγονά που επιθυμούν να φέρουν περισσότερα από ένα διαβατήριο.
Διάφορες χώρες κάνουν δυνατόν για ανθρώπους να αποκτήσουν ιθαγένεια ευκολότερα για συνταξιοδότηση σε άλλες χώρες που μπορεί να είναι πιο προσιτές, όπως στη Λατινική Αμερική. Χώρες όπως το Παναμά, το Μπελίσε και το Μεξικό θέλουν να ενθαρρύνουν ανθρώπους να εγκατασταθούν εκεί. Σε άλλες περιπτώσεις, άνθρωποι με γονέα, πάππου ή προπάππου σε χώρα όπως η Ιταλία ή η Ιρλανδία μπορεί να είναι εigible να υποβάλουν αίτηση για ιθαγένεια εκεί. Ως αναφερθηκε παραπάνω, αυτό ανοίγει ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση για διαμονή και εργασία.
