Το φυσικό περιβάλλον επηρεάζει βαθιά την υγεία, τη συμπεριφορά και την ανάπτυξη του ατόμου σε πολλαπλές διαστάσεις:
Έκτακτη καύσωνας/ψύχος → θερμικός στρες, υποθερμία, θνητότητα. Φυσικές καταστροφές (πλημμύρες, καταιγίδες) → τρώμα, μετατόπιση. Ατμοσφαιρική ρύπανση → αναπνευστικές/καρδιαγγειακές παθήσεις.
Πρόσβαση σε καθαρό νερό/αποχέτευση → πρόληψη διarreiωδών ασθενειών. Αροτρίσιμη γη, δάση, αλιεία → διαβίωση, διατροφή.
Βουνά, ποτάμια, ακτάν διαμορφώνουν μεταφορές, εμπόριο, απομόνωση. Απομακρυσμένοτητα → κενά πρόσβασης υγείας/εκπαίδευσης.
Υπερσυγκέντρωση → στρες, διάδοση λοιμώξεων, θόρυβος. Πρόσβαση σε πράσινους χώρους → ψυχική υγεία, φυσική δραστηριότητα, ψύξη.
Υπερσυγκέντρωση, υγρασία, μύκητες, κακή αερισμός → άσθμα, λοιμώξεις, ψυχική άγχος. Ασφάλεια → ασφάλεια.
Φωτισμός, θόρυβος, εργονομία, τοξίνες → τραυματισμοί, χρόνιες ασθένειες, ικανοποίηση.
Πεζοδρόμια, μαζική μεταφορά, κίνηση → επίπεδα δραστηριότητας, ρύπανση, χρόνος στρες, πρόσβαση σε ευκαιρίες.
Κλιματική αλλαγή ενισχύει όλους τους κινδύνους: καύσωνας, πλημμύρες, μεταβαλλόμενες ασθένειες, τροφική/νερή ασφάλεια, μετανάστευση.
Δίκαια, βιώσιμα περιβάλλοντα είναι θεμέλια για τη δημόσια υγεία και την ανθρώπινη ευημερία.
