Τα αμερικανικά πίκα έχουν βραχύ, στρογγυλά αυτιά και γκρι μέχρι καφέ χρώμα τρίχωμα. Είναι μικρότεροι συγγενείς των κουνελιών και των λαγών. Αυτά τα μικρότερα ζώα τρέφονται γενικά με χόρτα και βότανα. Τα πίκα είναι ενεργά τη διάρκεια της ημέρας και δεν υπαίθριαζουν τον χειμώνα. Δεδομένου ότι είναι δύσκολο να μαζέψουν τροφή τον χειμώνα, τα πίκα κόβουν, ξεραίνουν στο ήλιο και αποθηκεύουν τροφή που βρίσκουν κατά τις ζεστότερες εποχές.
Σύμφωνα με τον World Wildlife, τα πίκα μπορούν να βρεθούν σε βραχοειδείς περιοχές που καλούνται talus. Μπορούν να περιγραφούν ως αλπικές περιοχές. Οι αλπικές περιοχές στο Καναδά για αυτά τα πίκα είναι από τη νότια Βρετανική Κολομβία στη νότια Αλβέρτα.
Στις ΗΠΑ μπορούν να βρεθούν σε αυτές τις πολιτείες: Όregon, Γουάσιγκτον, Κολοράντο, Γιούτα, Καληφόρνια και Νέο Μεξικό.
Επειδή είναι ευαίσθητα στη θερμοκρασία, οι πληθυσμοί των πίκων αυξάνονται σημαντικά καθώς ανεβαίνει η υψόμετρο. Στο Καναδά, οι πληθυσμοί παρατηρούνται από το επίπεδο της θάλασσας έως περίπου 3.000 μέτρα. Ωστόσο, στο Νέο Μεξικό και τη νότια Καληφόρνια, οι πληθυσμοί γενικά δεν παρατηρούνται πάνω από 2.500 μέτρα.
Τα μικρά ζώα μπορεί μερικές φορές να βλεφθούν κατά μήκος των μονοπατιών και των δρόμων διαφόρων εθνικών πάρκων, όπως το Εθνικό Πάρκο Γιόσεμιτι, το Εθνικό Πάρκο Γέλοoustone και το Εθνικό Μνημείο Κρατήρων της Σελήνης.
Τα πίκα είναι πολύ εδαφικά για την εκτάσεως τους. Είναι οικισμένα και κάθε πίκα έχει μια εδαφική περιοχή μέσα στην κολωνία τους. Τα τρίχινα κreatures τείνουν να φτιάχνουν τα σπίτια τους σε ραγάδες ανάμεσα στα βράχους και σε υγρό κλίμα.
Είναι επίσης πολύ φωνητικά. Τα πίκα χρησιμοποιούν τη φωνή τους για να επικοινωνούν μεταξύ τους και να προειδοποιούν άλλα πίκα όταν ένα predator είναι κοντά. Τα predator τους είναι αετοί, γεράκα, γατούραπτες, αλεπούδες και νυφίτσες.
Τα πίκα μπορούν να ζήσουν έξι έως επτά χρόνια. Τα περισσότερα πίκα πεθαίνουν μετά από τρία ή τέσσερα χρόνια. Τα μικρά ζώα θεωρούνται «μηχανικοί οικοσυστημάτων» λόγω της εκτεταμένης τους περιόδου αναπαραγωγής. Αναπαράγονται δύο φορές το χρόνο την άνοιξη και το καλοκαίρι. Οι φυλές τους γεννιούνται μεταξύ Μαΐου έως Αυγούστου. Η κύηση των θηλειών πίκων είναι γενικά 30 ημέρες. Μόλις γεννηθούν, τα νέα πίκα δεν μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα και η μητέρα πρέπει να φροντίσει τους. Παιρνούν τρία μήνες για να μεγαλώσουν οι φυλές σε ενήλικα. Μετά από ένα χρόνο, αυτά τα νεογεννημένα ενήλικα πίκα μπορούν να αναπαράγουν.
Τα αμερικανικά πίκα θεωρούνται ότι βρίσκονται στην άκρη του να γίνουν τα πρώτα θηλαστικά στη Βόρεια Αμερική που εξαφανίζονται λόγω παγκοσμιακής θερμάνσεως. Με την αύξηση των εκπομπών αερίων που παγιδεύουν τη θερμότητα, γίνεται δύσκολο για τα πίκα να προσαρμοστούν και να επιβιώσουν.
Το 2010, η διοίκηση Obama δεν έγκρισε την τοποθέτηση των αμερικανικών πίκων στη λίστα των εκκινδυνευμένων ειδών. Τα παχύς τρίχωμα που βοηθούν τα πίκα να επιβιώσουν τον χειμώνα μπορεί τελικά να τους σκοτώσουν αν η θερμοκρασία ανεβαίνει πάνω από 25 βαθμούς Κελσίου.
Λόγω αυτών των κλιματικών αλλαγών, ο πληθυσμός των πίκων, ειδικά στη Σιέρα Νεβάδα και τα Rocky Mountains, έχει μειωθεί δραματικά.
