Τα πλανητικά έμβρυα σχηματίζονται όταν συμπυκνωμένα υλικά βράχων συγκρούονται βίαια στο διάστημα. Όσο περισσότερη μάζα συγκεντρώνει ένα νωπύ πλανητικό σχηματισμός, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η βαρυτική του έλξη και τόσο υψηλότερες θα είναι οι θερμοκρασίες όταν άλλα αντικείμενα το επηρεάσουν. Η τριβική θέρμανση, που προκαλείται από την κάμψη πυκνού υλικού εξωτερικού πυρήνα, είναι επίσης μερικώς υπεύθυνη για τις υψηλές εσωτερικές θερμοκρασίες. Η αρχαία θερμότητα της Γης υπάρχει ακόμα σήμερα, χιλιάδες μίλια κάτω από την επιφάνεια.
Η μελέτη της συμπεριφοράς των σεισμικών κυμάτων αποκαλύπτει ότι ο πυρήνας της Γης διαιρείται σε δύο μέρη: ένα υγρό εξωτερικό πυρήνα και ένα στερεό εσωτερικό πυρήνα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο υγρός εξωτερικός πυρήνας δημιουργήθηκε όταν ένα αντικείμενο περίπου του μεγέθους του Άρη συγκρούθηκε με την πρωτο-γη. Μια σύγκρουση αυτού του μεγέθους θα παράγει επαρκή θερμότητα για να χωνέψει την εξωτερικότερη μέρος του πυρήνα του πλανήτη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η μετάβαση από υγρό σε στερεό συμβαίνει στον πυρήνα της Γης σε βάθος περίπου 5.156 χιλιόμετρων κάτω από την επιφάνεια. Ο εσωτερικός πυρήνας της Γης εκτιμάται να είναι περίπου 5.200 βαθμούς Κελσίου (9.400 Φαρενάιτ).
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Άρης είχε πολύ λιγότερες συγκρούσεις από τη Γη και σταμάτησε να μεγαλώνει στα πρώτα λίστα εκατομμύρια χρόνια του ηλιακού συστήματος. Λόγω του μικρότερου μεγέθους του πλανήτη, λιγότερη βαρυτική έλξη εξακρίβωνταν σε διαλύμενα αντικείμενα. Χωρίς την βίαιη ιστορία συγκρούσεων της Γης, ο στερεός εσωτερικός πυρήνας του Άρη πιστεύεται ότι σχηματίστηκε υπό χαμηλότερες πιέσεις και θερμοκρασίες.
Η πυκνότητα της Αφροδίτης είναι κοντά σε αυτή της Γης. Λόγω αυτού, ο πυρήνας του πλανήτη πιστεύεται ότι είναι περίπου 3.000 χιλιόμετρα闊 και φτιαγμένος από μέταλλο. Η μεταφορά θερμότητας από τον πυρήνα της Αφροδίτης στην επιφάνεια της επιβεβαιώνει ότι ο πλανήτης έχει υψηλές εσωτερικές θερμοκρασίες. Αν και οι επιστήμονες δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν αν ο πυρήνας είναι στερεός ή υγρός, οι καλύτερες εκτιμήσεις δείχνουν ότι είναι στερεός λόγω της απουσίας μαγνητικού πεδίου. Το μαγνητικό πεδίο της Γης πιστεύεται ευρέως ότι παράγεται από την μεταφορά του υγρού πυρήνα της.
Το εσωτερικό του Δία πιστεύεται ότι είναι κυρίως ρευστό. Αν και ένας πυρήνας από σίδηρο και πυρίτιο μπορεί να αποτελέσει το 15% της ακτίνας του, πιστεύεται ότι το υγρό μοριακό υδρογόνο και το υγρό μεταλλικό υδρογόνο αποτελούν το υπόλοιπο. Το υδρογόνο μεταφέρει θερμότητα από το εσωτερικό και τη φέρνει στην επιφάνεια. Αυτή η θερμότητα είναι ανιχνεύσιμη από τη Γη χρησιμοποιώντας μετρήσεις infra-red. Το εσωτερικό του Δία είναι τόσο καυτό που στην πραγματικότητα ανακλά διπλάσια θερμότητα από τον πυρήνα του από όση λαμβάνει από τον ήλιο.
