Καλύπτοντας περισσότερο από 70 τοις εκατό του κόσμου, τα θαλάσσια οικοσυστήματα αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας της Γης. Αλλά το ωκεάνιο biome είναι εξαιρετικά ποικιλόμορφο, και διαφορετικά οικοσυστήματα υπάρχουν μέσα σε αυτό, όλα με διαφορετικά επίπεδα παραγωγικότητας και ειδών.
Οι ανοιχτοί ωκεανοί αποτελούν τα μεγαλύτερα θαλάσσια οικοσυστήματα, αλλά α distritos, φιλοξενούν τα λιγότερα είδη ανά όγκο σε αυτή την περιοχή. Το νερό των ανοιχτών ωκεανών μπορεί να φτάσει από 200 έως 11.500 μέτρα και βρίσκεται πάνω από την ηπειρική ράκη. Οι περιοχές ανοιχτού ωκεανού είναι μεγάλοι παραγωγοί φυτωδών πλανκτόν, το οποίο παράγει το δικό του φαγητό μέσω φωτοσύνθεσης.
Οι εκβολές είναι περιοχές που είναι μερικώς κλεισμένες από τον ανοιχτό ωκεανό, όπου το γλυκό νερό μιγνύεται με το αλάτι. Οι εκβολές μπορούν να βρίσκονται στην εκβολή ενός ποταμού, όπου χτυπάει τον ωκεανό, ή μπορούν να υπάρχουν στη μορφή λιμνοθαλασσών, όπου η ελεύθερη ροή του νερού περιορίζεται από μια αμμώδη ράχη ή κοραλλιογενές ριφ. Πολλά είδη χρησιμοποιούν τις εκβολές ως βρεφοκομεία, ανατρέφοντας τα μικρά τους εκεί μέχρι να γίνουν αρκετά μεγάλα για να ταξιδέψουν στον ανοιχτό ωκεανό. Επιπλέον, οι εκβολές παίζουν σημαντικό ρόλο στο φιλτράρισμα και καθαρισμό των νερών από ρυπογονείς επειδή είναι πυκνο πληθυσμένες με φυτά και ζώα που μπορούν να καταναλώσουν μεγάλες ποσότητες τοξινών.
Τα κοραλλιογενή ριφά συμβαίνουν σε περιοχές που είναι ρηχά ή αρκετά καθαρά ώστε ο ήλιος να φτάσει τα κοραλλιά, γενικά τροπικές περιοχές. Εξαιρετικά ευαίσθητα στη φύση, αντιπροσωπεύουν επίσης μερικά από τα πιο βιοποικιλόμορφα οικοσυστήματα στον κόσμο. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Πολιτειών για την Διεθνή Ανάπτυξη (USAID), τα κοραλλιογενή ριφά αποτελούν μόλις το 0,02 τοις εκατό του ωκεανού και όμως φιλοξενούν ένα τρίτο της θαλασσίας ζωής του πλανήτη.
Η περιοχή όπου ο ωκεανός συναντά την ηπειρική περιφέρεια είναι γνωστή ως ακτική περιοχή. Αυτό το οικοσύστημα είναι ένα από τα πιο σημαντικά για τους ανθρώπους, επειδή παράγει τα περισσότερα ψάρια, μαλάκια και θαλάσσιες φύκους. Επιπλέον, οι ακτικές περιοχές μετατρέπουν μεγάλες ποσότητες διοξείδου του άνθρακα σε οξυγόνο επειδή στεγάζουν μεγάλα ποσά φυτωδούς πλανκτόν.
Οι ανελκυστικές ηπειρικές ράκες, οικοσυστήματα που βρίσκονται γενικά στην ανατολική άκρη των ωκεανών, είναι σημαντικοί παραγωγοί μικρών πελαγικών ψαριών. Αυτές οι περιοχές υποστηρίζουν μεγάλα σχολιά μικρών ψαριών τόσο καλά επειδή γενικά έχουν ιδιαίτερα θρεπτικά πλούσια νερά, ωθούμενα στην επιφάνεια από τον αέρα σε μια διαδικασία που ονομάζεται ανελκυσμός.
