Οι πλειοψηφία των ναυαγίων παραμένουν θαμμένες κάτω από τις θάλασσες του κόσμου, αλλά μερικές φορές οι εξερευνητές ανακαλύπτουν και ανασώνουν τα—συχνά εκατοντάδες χρόνια αργότερα. Το ναυαγιασώσιμο μπορεί να περιλαμβάνει την ανάκαμψη ολόκληρων πλοίων, των υπολοίπων ή απλώς του φορτίου και μερών που οι σωστείς του πλοίου θεωρούν αξιόλογα. Η προσδιορισμός ιδιοκτησίας ναυαγίων και περιεχομένων τους περιλαμβάνει πολύπλοκες νομικές διαδικασίες, αλλά συχνά το κοινό ωφελείται από την ικανότητα να δει τέτοιες ανακαλύψεις σε itinerant εκθέσεις και μουσεία.
Ένα σύμβολο του πώς ακόμα και οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ανθρωπότητας μπορούν να τελειώσουν σε καταστροφή, το Titanic καυχήθηκε για την τιμή του να είναι το μεγαλύτερο επιβατικό πλοίο του κόσμου όταν ξέπλευσε, μόνο για να καταβυθιστεί τέσσερις ημέρες αργότερα, σκοτώνοντας 1.517 επιβάτες και πλήρωμα. Συγκρούστηκε με ένα παγόβουνο στις 11.40 μ.μ. την 14 Απριλίου 1912, και μέχρι τις 2:20 π.μ. χάθηκε στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού.
Θαλασσοι εξερευνητές ανακάλυψαν το naufragio 370 μίλια νοτιοανατολικά του Newfoundland, Canada, το 1985. Μια σειρά δικαστικών διαφωνιών εξασφάλισε ώστε κανείς να μην έχει ανακαλύψει ακόμα τα πλήρη υπολείμματα του Titanic, αλλά χιλιάδες κομμάτια και artefacts έχουν ανασωθεί και εκτεθούν.
Το British Royal Navy κατεβότασε το HMS Victory το 1737, αλλά διέβη μόνο μέχρι τις 4 Οκτωβρίου 1744, όταν μια καταιγίδα το κατέστρεψε στο Αγγλικό Κανάλι, μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας. Το ισχυρότερο πολεμικό πλοίο της εποχής της, περιείχε 100 πυροβολισμούς και είχε πλήρωμα 1.100—όλα τα οποία χάθηκαν, μαζί με τον καπετάνιο της, Admiral Sir John Balchin. Ο Lord Nelson ηγήθηκε αργότερα ναυτικού πλοίου με το ίδιο όνομα.
Ναυαγιοκυνηγοί Odyssey ανακάλυψαν το naufragio το 2009 και ανασώσαν δύο χαλκά πυροβολισμούς, περιγράφοντας την επιχείρηση ως "τη λύση σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ναυαγομυστήρια της ιστορίας."
Το Mary Rose καταβυθίστηκε το 1545, φέρνοντας απροσδόκητο τέλος σε ένα από τα πιο πολυτιμήσιμα πολεμικά πλοία του King Henry VIII. Αυτός παρακολούθησε από τη γη όπως μια ξαφνική φυσαλίδα αέρας στρίψεις το πλοίο στην πλευρά του, προκαλώντας νερό να πλημμυρίσει, σκοτώνοντας το πλειοπλήρωμα.
Dυickers επισκέπτονταν περιοδικά το naufragio για να ανασώσουν πυροβολισμούς, αλλά αφήσαν το 20ού αιώνα εξερευνητές να το ξαναανεβάσουν. Το 1979, το Mary Rose Trust άρχισε την επιχείρηση, και το 1982, γερανοί ανήλθαν τα υπολείμματα του πλοίου από τον υδατικό τους τάφο. Οι επισκέπτες τώρα μπορούν να δουν τα εκπληκτικά καλοδιατηρημένα ξύλα του πλοίου σε ένα αφιερωμένο μουσείο στο Portsmouth, Αγγλία.
Το σουηδικό πολεμικό πλοίο Vasa καταβυθίστηκε μόλις ένα ναυτικό μίλι στο maiden voyage της, την 10 Αυγούστου 1628. Ο amateur historian Anders Franzen ξόδεψε χρόνια αναζητώντας το naufragio. Τελικά το ανακάλυψε το 1956, μόλις 100 μέτρα από την ακτή του Beckholmen, ένα ναυτικό νησί στην πρωτεύουσα της Σουηδίας, Stockholm. Το 1961, μια ομάδα χρησιμοποίησε καλώδια και ποντούνα για να την ανεβάσει από την θάλασσα.
Το Vasa τώρα αποκαταστάθηκε και στεγάζεται στο δικό της μουσείο στο Stockholm. Πάνω από 95% των αρχικών ξύλων παραμένουν, κάνοντας το Vasa ένα από τα πιο ολοκληρωμένα ανασωθεισά ναυαγία που βλέπονται σήμερα.
