Η Νέα Δελχή είναι η πύλη στην Ινδία για τους περισσότερους ξένους επισκέπτες και έχει varitεί διασταύρωση ιστορίας στην Ινδία για αιώνες, όπου μουσουλμάνοις και ινδουιστικούς πολιτισμοί έχουν συγχυθεί. Οι ζωντανές, κουφητές οδοί στη Νέα Δελχή μπορούν να είναι καταπληκτικές για τους νέους επισκέπτες, αλλά αξίζει να αντιμετωπίσετε τις μάζες των ντόπιων για να επισκεφθείτε τα πολλά γνωστά ιστορικά μνημεία της Νέας Δελχής.
Το Κόκκινο Φρούριο είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα μουγούλ αρχιτεκτονικής στην Ινδία. Χτισμένο ανάμεσα στο 1638 και 1648 από τον Shah Jahan, το Κόκκινο Φρούριο είναι ένα λαβύρινθος δημόσιων αίθουσων, διακοσμημένων μαρμαρίων παλάτιων, ιδιωτικών διαμερισμάτων, τζαμιού και κεντρικού κήπου. Το φρούριο αντέστησε πολύ ταραχή κατά τη μακρά ιστορία του, από την περσική εισβολή του 1739 έως τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας με τους Βρετανούς το 1857, και διέφυγε σχετικά ακαταμάχητο. Αν και η ληστεία έχει στερήσει το φρούριο μερικά από τα πλούτη του, ειδικά τον θρόνο περιποιημένο με πολύτιμους λίθους του Σαχ, το φρούριο είναι ακόμα εντυπωσιακή δομή που έχει μεγάλη ιστορική σημασία για τους ανθρώπους της Νέας Δελχής. Είναι τώρα τόπος μεγάλης αγοράς marketplace.
Χτισμένο το 1193 από τον Qutub-ud-Din Aibak, το Qutab Minar είναι ο ψηλότερος τούβλος πύργος στον κόσμο και η πιο εμβληματική δομή στη Νέα Δελχή. Εικόνες του Qutab Minar μπορεί να βλεφθούν σε όλη τη Νέα Δελχή, από τότε που έχει γίνει συνώνυμο με την αποικιακή ιστορία της πόλης. Η δομή 72,5 μέτρων ύψους είναι εξαιρετικό παράδειγμα ινδο-ισλαμικής αρχιτεκτονικής, ανεβαίνοντας από τον φύλλο πράσινο κήπο. Είναι δημοφιλές μέρος για τους ντόπιους να απολαύσουν το γεύμα τους, καθώς και για τους επισκέπτες να ρίξουν μια ματιά από κοντά σε αυτό το καθορισμένο Τοπο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Αρχικά ονομασμένο Πανινδικό Πολεμικό Μνημείο, το πεδίο σημασίας που περικυκλώνει την Πύλη της Ινδίας έχει μεγαλώσει από ένα μνημείο Παγκόσμιου Πολέμου Α' σε ένα που περιλαμβάνει όλους τους Ινδούς που χάθηκαν στη μάχη. Σχεδιασμένο από τον Sir Edwin Lutyens, η βαριά αγγλο-εμπνευσμένη αρχιτεκτονική της Πύλης της Ινδίας είναι τέλειο παράδειγμα του πολιτισμικού συγχύσεως που συνέβη κατά την βρετανική κατοχή. Υπό την αψίδα καίει η Amar Jawan Jyoti, ή αιώνια φλόγα, η οποία ανάφθη το 1971 στη μνήμη των 90.000 Ινδών που έχουν πεθάνει στη μάχη. Ο τόπος είναι σημαντικό ιστορικό μνημείο, καθώς και δημοφιλής περιοχή αναψυχής.
