Οι Nez Perce είναι μια φυλὴ Αμερικάνων Ινδιάνων που βρισκόταν αρχικά στο βορειοδυτικό μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι Nez Perce ήταν κυρίως λαός κυνηγών-συλλεκτών και ασχολούνταν επίσης με το εμπόριο. Ζούσαν σε γαιώδεις σπίτια και μακρινά σπίτια και ήταν ευρέως γνωστοί για την επιδεξιότητά τους στην ιππασία και την αφηγήσεις ιστοριών. Πληροφορίες για τη φυλὴ można να βρεθούν σε βιβλιοθήκες και βιβλία ιστορίας, ιστοσελίδες για Αμερικανούς Ινδιάνους και σε μουσεία ή κέντρα κληρονομιάς Nez Perce.
Η φυλὴ Nez Perce κατείχε αρχικά εκτάσεις σε όλο το ανωτερικό βορειορυτικό μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών και εκτιμάται ότι είχε 6.000 μέλη. Η φυλὴ βοήθησε την εκστρατεία Lewis and Clark καθώς προχωρούσε στην περιοχή, αλλά τελικά οι συγκρούσεις με τον αμερικανικό στρατό στα τέλη του 1800 οδήγησαν σε δαπανηρές μάχες εναντίον ανώτερου όπλου, θανατηφόρες αναγκαστικές μετακινήσεις σε άλλες περιοχές, απώλεια παραδοσιακών εδαφών κυνηγιού και ψαρέματος και έκθεση σε ασθένειες. Οι Nez Perce αναφέρουν τρέχον φυλετικό μέλος περίπου 3.360· οι περισσότεροι μέλη ζουν σε αφετηρίες στην Αϊδάχο και Ουασιγκτον.
Οι Nez Perce ήταν μια μετανεστεύουσα φυλὴ κυνηγού και ψαρέματος. Χτίσαν ημιμόνιμους οικισμούς όπου ζούσαν το χειμώνα, αποτελούμενους από γαιώδεις σπίτια σκαμμένα στο έδαφος και καλυμμένα με ξύλινο καρέ, γη και μεγάλα υφασμένα χαλιά που ονομάζονται tule mats. Το καλοκαίρι, ακολουθούσαν τη μετανεστεύση των κοπάδων ζώων και στήριζαν προσωρινούς οικισμούς με μεταφορικά τentes από δέρμα βουβάλιου. Οι Nez Perce χρησιμοποιούσαν παραδοσιακά canoes για ψάρεμα, εμπόριο και ταξίδια και ήταν επίσης πολύ επιδεξιότες ιππείς. Συνοδεύονταν με άλλες φυλές των πεδίων για να αμυνθούν εναντίον φυλετικών εχθρών και αργότερα προσβολών από αναζητητές χρυσού, ορυκτές και τον αμερικανικό Στρατό.
Στη φυλὴ Nez Perce, οι γυναίκες παραδοσιακά φροντίζαν την οικογένεια και ήταν υπεύθυνες για την προετοιμασία φαγητού και την κατασκευή ρούχων· ήταν επίσης επιδεξιότητες τεχνίτες, κατασκευάζοντας όμορφα έργα από καρφίτσας, καλάθια και ζωγραφιές. Οι άντρες έκαναν το κυνήγι και την μάχη. Μόνο οι άντρες μπορούσαν να γίνουν φυλετικοί ηγέτες. Τα ρούχα κατασκευάζονταν κυρίως από δέρματα ζώων και διακοσμούνταν με καρφίτσες χιονού, κοχύλια, μπίζες και ζωγραφισμένα σχέδια. Οι Nez Perce είναι γνωστοί για τα γονάτια μокаσίν τους· φορώντας και από άντρες και γυναίκες, αυτά ήταν ζεστά και πρακτικά αλλά επίσης διακοσμημένα με λεπτομερή εργασίες μπίζας. Λαθος τους δόθηκε το όνομα Nez Perce, που σημαίνει «τρυπημένα μύτια»· η φυλὴ στην πραγματικότητα δεν ασχολούταν ποτέ με αυτή την πρακτική.
Ένας από τους πιο διάσημους Ινδιάνους Nez Perce ήταν ο Αρχηγός Joseph. Γεννήθηκε το 1840 στο τι τώρα είναι Oregon· το Ινδιάνικο του όνομα μετέφρασε σε «Κεραυνός που κυλάει κάτω από το βουνό». Γύρισε Αρχηγός το 1871 όταν πέθανε ο πατέρας του, και συνέχισε την αντίσταση του πατέρα του στις προσπάθειες της αμερικανικής κυβέρνησης να αναγκάσει τους Nez Perce να φύγουν από τις παραδοσιακές τους γης σε μικρές αφετηρίες. Πολέμησε τέτοιες προσπάθειες για αρκετά χρόνια, αλλά τελικά παραδόθηκε το 1877· είναι γνωστός για την ομιλία παράδοσής του που περιλάμβανε την τώρα διάσημη φράση «Δεν θα πολεμήσω πλέον ποτέ». Τελείωσε σε μια μικρή αφετηρία Nez Perce στο βόρειο Washington, μακριά από τις παραδοσιακές φυλετικές γης· πέθανε εκεί το 1904.
Οι Nez Perce σήμερα ζουν σε δύο αφετηρίες — η μεγαλύτερη είναι στη Lapwai, Αϊδάχο, με μια μικρότερη στη Colville στη βορειοκεντρική Washington. Οι αφετηρίες αυτοδιοικούνται από φυλετικά συμβούλια και ακολουθούν φυλετικές συνήθειες και κανονισμούς· ωστόσο, οι φυλές πρέπει να ακολουθούν και τους αμερικανικούς νόμους. Οι σύγχρονοι Nez Perce ζουν κυρίως σε τυπικά σπίτια και φορούν σύγχρονα ρούχα· τα παιδιά πάνε σχολείο ενώ οι ενηλικωμένοι εργάζονται σε εργασίες στην τοπική οικονομία. Ο τουρισμός είναι μεγάλος μέρος των εσόδων των αφετηριών — περιοδικές τέχνες, φεστιβάλ και άλλες εκδηλώσεις ελκύουν τουρίστες να επισκεφθούν τις αφετηρίες και να παρατηρήσουν παραδοσιακούς χορούς και τελετουργίες.
