Η σωστή ετικέτα δεν είναι πάντα προφανής σε κάθε κατάσταση, ειδικά όταν βρίσκεστε σε ξένη χώρα, και ιδιαίτερα αν είστε δυτικός στην Ιαπωνία. Αυτό που μπορεί να φαίνεται ασήμαντο ή ακόμα και ευγενικό σε εσάς μπορεί να είναι μεγάλη προσβλητικότητα για το ιαπωνικό λαό και τον πολιτισμό τους. Ως ξένος, θα σας χορηγηθεί ένα συγκεκριμένο περιθώριο· θα θέλετε να αποφύγετε να διαπράξετε οποιαδήποτε από αυτές τις παραβάσεις όταν είναι δυνατόν, ωστόσο, ειδικά από τη στιγμή που στην ιαπωνική κουλτούρα τα θητεία σας βοηθούν να ορίσουν τον χαρακτήρα σας.
Σε πολλές δυτικές κουλτούρες είναι απόλυτα αποδεκτό να μπείτε στη δουλειά λίγα λεπτά αργότερα και πολύ φυσιολογικό να είστε «fashionably late» στα πάρτι, αλλά στην Ιαπωνία η καθυστέρηση είναι μακριά από OK σε οποιαδήποτε κατάσταση. Είτε η συνάντηση είναι επιχειρηματική ή διασκέδασης, η καθυστέρηση δείχνει μεγάλη έλλειψη σεβασμού στους ανθρώπους που συναντάτε, καθώς και έλλειψη φροντίδας για τη συνάντηση сама. Σε μια χώρα που φήμεται ότι έχει το πιο ακριβές σιδηροδρομικό σύστημα στον κόσμο, η καθυστέρηση δεν είναι ποτέ αποδεκτή. Ένας καλός κανόνας είναι να κλίνετε στην πλευρά της προσοχής και να στοχεύετε να είστε 10 έως 15 λεπτά νωρίτερα σε κάθε'unica ραντεβού.
Όταν σας γνωρίζουν για πρώτη φορά σε επιχειρηματικό πλαίσιο, οι Ιάπωνες θα σας παρουσιάσουν πάντα τις επιχειρηματικές τους κάρτες, ή meishi. Όταν λάβετε μια κάρτα, πρέπει να την «δεχτείτε» τον σωστό τρόπο. Χρησιμοποιήστε πάντα και τα δύο χέρια, και πάρτε τη κάρτα από τις γωνίες, χωρίς να καλύψετε κανένα μέρος των πληροφοριών με τα δάχτυλά σας. Ευχαριστήστε το άτομο για την κάρτα και κάντε ένα ελαφρύ κλίμα. Μετά, μην καμψετε τη κάρτα, μην γράψετε πάνω της ή μην την βάλετε απευθείας στην τσέπη σας. Ή τοποθετήστε την στο τραπέζι μπροστά σας ή κρατήστε την μέχρι να τελειώσει η συνάντηση.
Πολλές ασιατικές κουλτούρες υιοθετούν την πρακτική της αφαίρεσης παπουτσιών πριν μπουν στο σπίτι, και οι Ιάπωνες δεν είναι εξαίρεση. Το έθος είναι βαθιά ριζωμένο και χρονολογείται από την περίοδο Heian (794 έως 1192 μ.Χ.), όταν η ανώτερη τάξη παρατήρησε ότι οι οικίες τους βρώμικαν γρήγορα από το υπόδημά τους. Η πρακτική εξαπλώθηκε στους μάζες και γρήγορα έγινε παράδοση. Όταν μπαίνετε σε ιαπωνικό σπίτι, βγάλτε τα παπούτσια σας και βάλτε τα στο genkan, την περιοχή ακριβώς μετά την είσοδο. Θα περπατήσετε ελεύθερα μέσα με τα γυμνά πόδια ή καλύπτες, ή ο οικοδεσπότης σας θα σας παρέχει παπούτσια σπίτι να φορεσετε.
Όταν ξέρουν ότι προέρχεστε από κουλτούρα που χρησιμοποιεί κυρίως μαχαίρια, πιρούνια και κουτάλια, οι ιαπωνικοί οικοδεσπότες σας θα συγχωρέσουν την έλλειψη εξειδίκευσης με τα ξύλα. Αυτό που θα δυσκολέψουν να συγχωρέσουν, ωστόσο, είναι πώς χρησιμοποιείτε τα ξύλα. Αποφύγετε να τσακώνετε ή να δείχνετε τα κουτσιά σας σε κάποιον, το οποίο θα φαίνεται όπως επιθετική ενέργεια. Μην χρησιμοποιείτε τα κουτσιά σας για να μετακινείτε πιάτα ή μπολιά στο τραπέζι, καθώς αυτό δείχνει έλλειψη φροντίδας για το φαγητό. Τέλος, ποτέ μην βυθίζετε τα κουτσιά σας στο φαγητό σας (το μπολιά ρυζιού σας, για παράδειγμα) και τα αφήσετε εκεί, και ποτέ μην περνάτε φαγητό από το σετ κουτσιών σας σε άλλο σετ: και οι δύο αυτές οι ενέργειες μοιάζουν με ενέργειες που εκτελούνται στα παραδοσιακά ιαπωνικά κηδείες και τελετουργίες. Για να είστε ασφαλείς, χρησιμοποιήστε τα κουτσιά σας μόνο για να μεταφέρετε φαγητό από το πιάτο σας στο στόμα σας.
Η Ιαπωνία είναι πολύ ποτήρια κουλτούρα. Μετά από μια σκληρή μέρα δουλειάς, οι Ιάπωνες λατρεύουν να απολαύσουν ένα ποτό ή δύο ή πέντε. Όταν πηγαίνετε για ποτό με έναν ιαπωνικό φίλο, αφήστε τον να σας σερβίρει το ποτό σας. Κρατήστε το ποτήρι σας με και τα δύο χέρια όσο αυτός σερβίρει. Μετά επιστρέψτε την χάρη και σερβίρετε ένα ποτό για αυτόν. Πριν πάρετε την πρώτη κλιμάκωση, περιμένετε μέχρι όλοι στο τραπέζι σας να έχουν ένα ποτό στο χέρι. Όλοι θα κάνετε το παραδοσιακό «kampai» πριν πάρετε το πρώτο ποτό σας.
