Η αγροτική Ινδία προσφέρει ένα πλούσιο μοσαϊκό από ιστορικά, κοινωνικά, πνευματικά και περιβαλλοντικά τοπία που ελκύουν τον περιπετειώδη και σκέψιμο ταξιδιώτη. Ωστόσο, η εκτίμηση της φτώχειας του τρίτου κόσμου από εξωτερική προοπτική μπορεί να προκαλέσει σοκ σε μη προετοιμασμένους εξερευνητές. Είναι απαραίτητη η προμελέτη των προορισμών για καλύτερη κατανόηση των αναμενόμενων εμπειριών.
Οι ταξιδιώτες που ενδιαφέρονται για αρχαίες πολιτείες, θρησκείες, εξελισσόμενες παραδόσεις και γεωργικές τάσεις θα βρουν πεδίο δράσης στην αγροτική Ινδία. Πέρα από την εκπαίδευση για την ιστορία της χώρας, οι επισκέπτες παρατηρούν ζωντανούς πολιτισμούς — ανθρώπους που καλούν αυτές τις γη ως σπίτι. Δεν πρέπει να χωρίζεται η αρχαία από τη σύγχρονη Ινδία, αλλά να μαθαίνεται από και τις δύο ταυτόχρονα.
Τα ταξίδια στην αγροτική Ινδία απαιτούν προσαρμογή ακόμα και από τους πιο έμπειρους ταξιδιώτες. Η ένδυση — τόσο για άντρες όσο και για γυναίκες — δεν πρέπει να αποκαλύπτει γόνατα ή ώμους, ακόμη και στους καυτέρους μήνες. Při πρώτη συνάντηση με ξένους, ο σωστός χαιρετισμός είναι το «νάμαστε» (χέρια σε θέση προσευχής στο ύψος του προσώπου με κλίμακα). Γεννημένοι ευγενείας, οι επιβάτες πρέπει να γέρνουν κατευθύνοντας τα χέρια τους προς τα πόδια των πρεσβυτέρων.
Το καυτό και υγρό κλίμα, οι εποχές βροχών, οι κάποιες φορές δυσπραγείες στη διαμονή και η φτώχεια απαιτούν ψυχολογική προετοιμασία. Ωστόσο, οι κάτοικοι της αγροτικής Ινδίας είναι γενικά φιλόξενοι, ειδικά προς όσους έρχονται για να μάθουν για τον πλούτο του πολιτισμού τους, καθώς και για αγροτουρισμό και οικοτουρισμό.
Σύμφωνα με την India Online (δεδομένα 2010), ο πληθυσμός της Ινδίας ξεπερνά το 1,15 δισεκατομμύριο, με προβλέψεις να ξεπεράσει την Κίνα μέχρι το 2030. Οι μεγάλες πόλεις (Δελχή, Μουμπάι, Κόλκατα, Χειδεράμπατ) συγκεντρώνουν τον πυκνότερο πληθυσμό, ενώ οι αγροτικέςgemeinden είναι μικρότερες. Χαρακτηριστικά χωριά περιλαμβάνουν το Κίμσαρ και το Οσγιάν στα όρια της ερήμου Θάρ, το Μπισνόι στο βόρειο Ραζασθάν και το Αρασιναμάκκι κοντά στη Μανγκαλόρ στο νότο.
Ο αγροτουρισμός φέρνει ταξιδιώτες στην αγροτική Ινδία με στόχο τη βελτίωση ή την υποστήριξη των αγροτών. Τα προγράμματα αναζητούνται διαδικτυακά ή μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Ινδικού Τουρισμού, «Incredible India». Ο οικοτουρισμός εστιάζει στη διατήρηση, την υγεία και την προστασία της άγριας ζωής, με προορισμούς στα χιμαλιακά χωριά να είναι ιδιαίτερα παραγωγικοί.
Σύμφωνα με τον Lonely Planet, η επιλογή χρόνου εξαρτάται από τη γεωγραφική θέση (βόρεια ή νότια Ινδία). Γενικά, το κλίμα χωρίζεται σε τρεις εποχές: καλοκαίρι, υγρό (μουσώνα) και δροσερό. Οι μήνες Νοέμβριος–Φεβρουάριος προσφέρουν πιο ήπια θερμοκρασίες στην πλειοψηφία των περιοχών. Καλοκαίρι και μουσώνας (Απρίλιος–Ιούνιος) ευνοούν την βόρεια υμαλιακή περιοχή. Η απόφαση μπορεί να βασίζεται και σε φεστιβάλ και γιορτές.
Τα ταξίδια σε αγροτικά χωριά με τοπικά τρένα, μικρά αεροπλάνα ή ιδιωτικά οχήματα είναι δυνατά, αλλά δεν συνιστώνται για αυτονομένους ταξιδιώτες. Οι παράδοσεις και η θρησκεία κυριαρχούν, καθιστώντας δύσκολη την προετοιμασία για πολιτιστικές διαφορές. Η διαμονή είναι επίσης πρόκληση λόγω απουσίας ξενοδοχείων. Οι οργανωμένες εκδρομές (π.χ. Tourism-Delhi, Pratap Tours) προσφέρουν ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, με επιλογές μετακίνησης από τοπικά τρένα έως premium sleeper τρένα ή αυτοκίνητα με οδηγό.
Τα χίντι και τα αγγλικά είναι οι επίσημες γλώσσες, αλλά οι τοπικές διαλέκτοι ξεπερνούν τις εκατοντάδες (Ethnologue). Συνιστάται η μάθηση βασικών φράσεων στα χίντι για επικοινωνία με τους ντόπιους. Αν γνωρίζετε τη γλώσσα ενός συγκεκριμένου χωριού, η προετοιμασία στην τοπική διάλεκτο προσφέρει σημαντικό πλεονέκτημα.
