Η επιτάχυνση σε μια χειμερινή σειρά δεν είναι μόνο θέμα αύξησης ταχύτητας—είναι οποιαδήποτε αλλαγή στην ταχύτητα, συμπεριλαμβανομένης της κατεύθυνσης. Εδώ είναι οι πέντε βασικές στιγμές που οι επιβάτες εμπειρίζουν επιτάχυνση:
Από νίαση, το τρένο επιταχύνει προς τα εμπρός για να ξεπεράσει την ορμή. Στις αλυσίδες-ανελκυστήρες, η ανεβάσιμη τράβηγμα ενάντια στη βαρύτητα επίσης αποτελεί επιτάχυνση, ακόμα κι αν η ταχύτητα μειώνεται.
Η βαρύτητα οδηγεί σε γρήγορη επιτάχυνση κάτω από απότομες ρίπες, μετατρέποντας δυναμική ενέργεια σε κινητική. Εδώ νιώθουν οι επιβάτες τις ισχυρότερες θετικές G-forces.
Οι κλιμακωμένες στροφές δημιουργούν πλευρική (κεντροκέντρη) επιτάχυνση, ωθώντας τους επιβάτες πλευρικά. Όσο στενότερη η καμπύλη και υψηλότερη η ταχύτητα, τόσο μεγαλύτερη η δύναμη.
Κάθετοι βρόχοι και κουκκίδες περιλαμβάνουν συνεχής αλλαγή κατεύθυνσης, παράγοντας τόσο κεντροκέντρη όσο και κατεύθυνση επιτάχυνση. Οι επιβάτες νιώθουν πιεσμένοι στο κάθισμα στο κάτω μέρος και αβαρείς στην κορυφή.
Η απότομη επιβράδυνση στο τέλος είναι αρνητική επιτάχυνση. Μαγνητικοί ή τριβικοί φρένα ελαφραίνουν γρήγορα το τρένο, δίνοντας ένα τελικό τσακρίσμα.
Η κατανόηση αυτών των φάσεων αποκαλύπτει γιατί οι σειρές συναρπάζουν: χειρίζονται την επιτάχυνση σε όλες τις διαστάσεις.
