Στο έργο του Σαίξπηρ, ο Θησέας είναι ένας λογικός, πραγματικός ηγέτης που απορρίπτει τον ερωτικό έρωτα ως "αργός" χρονοτριβή. Χαρακτηρίζει την αναζήτηση του Δημητρίου για την Ελένα ως απλή "εναρμόνιση" και καταγελά την προηγούμενη λατρεία του για την Ερμία ως "παθιασμένο πάθος μαθητή". Ο Θησέας βλέπει τις περιπέτειες των εραστών ως ρηχά καιéphιμερες, αδιάφορες σε σχέση με τις στρατιωτικές του επιδόσεις και τις αρχοντικές του υποχρεώσεις.
