Οι καταρράκτες είναι περισσότερο από οπτικές ελξίσεις—είναι πολλαπλής λειτουργίας φυσικό κεφάλαιο που παρέχει ουσιαστικά οφέλη σε οικονομικά, οικολογικά, και πολιτισμικά πεδία.
Οι λάκκοι καταρρακτών και οι κατωτέρω reaches παρέχουν συχνά υψηλής ποιότητας επιφανειακό νερό για αστική, γεωργική, και βιομηχανική χρήση. Η αερισμός από την πτώση βελτιώνει το διαλυμένο οξυγόνο και μειώνει τα παθογόνα.
Το υδραυλικό κεφάλαιο (κατακόρυφη πτώση) συγκεντρώνει τη βαρυτική δυναμική ενέργεια. Οι καταρράκτες είναι ιδανικοί τόποι για υδροηλεκτρικά σταθμοί ροής ή αποθηκευτικούς—καθαρή, σταθερή, ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια. Παραδείγματα: Νιάγκαρα (2,4 GW), Ιγουαζού, Βικτόρια (προτεινόμενα), και χιλιάδες μικρότερες εγκαταστάσεις παγκοσμίως.
Εικονικές καταρράκτες (Νιάγκαρα, Ιγουαζού, Βικτόρια, Άντζελ, Γιόσεμιτε) ελκύουν εκαταστάσεις επισκεπτών ετησίως, παράγοντας δισεκατομμύρια σε καταλύματα, εστίαση, ξενάγειες, και τέλη πάρκων. Αפילו οι μετριότερες καταρράκτες υποστηρίζουν τοπικούς organizers, φωτογράφους, και φιλοξενία.
Η ισορροπία της υδροηλεκτρικής αποσυρρίκνωσης με απαραίτητες ροές περιβάλλοντος είναι το κεντρικό θέμα διακυβέρνησης. Οι "νεκρές" αποστερομημένες καταρράκτες (π.χ., πολλές στα Άλπεις, Άνδες, Ιμαλάια) αναπαριστούν χαμένες οικολογικές υπηρεσίες και πολιτιστική κληρονομιά. Η βιώσιμη διαχείριση διατηρεί ολόκληρο το φάσμα αξίας της καταρράκτης.