Τι Παραγόγεψε το Μισιόν Σάντα Μπαρμπάρα; Καλλιέργειες, Κτηνοτροφία και Τέχνες

Το Μισιόν Σάντα Μπαρμπάρα (ιδρύθηκε 1786, "Βασίλισσα των Μισιόν") ήταν ποικιλόμορφο γεωργικό και χειροτεχνικό επιχείρηση. Η παραγωγή υποστήριξε την κοινότητα του μισιόν (1.500+ νεόφυτα στην κορυφή), το πρεσidio και το εμπόριο.

Γεωργία

• Σιτάρια: Σίτος, κρίθαρι, καλαμπόκι (μαΐζι), φασόλια — βασικά.
• Αμπελουργία: Σταφύλι → κρασί (ιερό + τραπέζι), τσικουδιά. ~4.000 αμπέλια το 1830.
• Δενδρωτά: Ελιές (ελαιόλαδο), σύκα, αχλάδια, μήλα, ρόδια, εσπεριδοειδή.
• Λαχανικά: Αρακάδες, φακές, σκόρδα, κρεμμύδια, πιπεριές, κολοκυθιά.
• Αρόσευση: 2 μίλια λίθινο υδραγωγείο (zanja) από το ποτάμι Μισιόν — εξακολουθεί μερικώς ορατό.

Κτηνοτροφία

• Βόεια: 10.000+ κεφάλια (κορυφή). Δέρματα + χυδαί = κύρια εξαγωγή (πλοία Βοστώνης, "εμπόριο δερμάτων Καλιφόρνιας").
• Πρόβατα: 15.000+ (μαλλί για ύφανση).
• Αλογα/Μουλάρια: 1.000+ (μεταφορά, πολιτισμός βακέρος).
• Αίγες, χοίροι, πουλερικά.

Τέχνες & Βιομηχανία

• Ύφανση: Μαλλί → κουβέρτες, σεράπες, ενδύματα. Ύφαντα στα εργαστήρια.
• Δερματοτεχνία: Σέλα, μπότες, ζευγάρια, ρεάτας (λασούς).
• Σαπούνια & Κεριά: Βασισμένα στη χυδαί. Κύριο αντικείμενο εξαγωγής.
• Σιδηρουργική: Εργαλεία, επιπλωτικά, πατούσες, σφραγίδες καύσης.
• Ξυλουργική/Κατασκευές: Αδόμπες, κεραμιδιά, ξύλο — χτίσαν μισιόν, πρεσidio, χωριό.
• Μύλος αλεύρου: Υδροκίνητος (Ποτάμι Μισιόν) — αλεύρισε σίταρο για την περιοχή.

Δίκτυο Εμπορίου

Πλοία (Βοστώνη, Λιβερπούλ, Καντόν) ριψόκαρπα στην Γαβίωτα/Ρεφούγιο → φόρτωσαν δέρματα/χυδαί/σαπούνια → επέστρεψαν με βιομηχανικά αγαθά (εργαλεία, υφάσματα, πορσελάνη, τσάι). Το Μισιόν υπηρέτησε ως **αποθήκη και πιστωτικός κόμβος** για την περιοχή.

Σακουλαρίστηκε 1834. Γη χορηγήθηκε σε ιδιωτικά ρανσός. Η εκκλησία κράτησε μόνο τα κτίρια. Σήμερα: ενεργή παρεκκλησία, μουσείο, αρχείο — και ακόμα παράγει ελαιόλαδο από απογόνους δέντρων.