Η δυτική μετανάστευση έλκυσε διακριτές ομάδες, κάθε μια με μοναδικές κινήτρες:
Η μεγαλύτερη cohort. Εξάντληση εδάφους Μεσολαβητικού και κυριαρχία φυτείων Νότιων ώθησε οικογένειες προς νέα καλλιεργήσιμα έδαφη—Ορέγον, Καλιφόρνια, Μεσόγειες Πεδιάδες.
Χρυσός (Καλιφόρνια 1849, Κολοράντο 1859, Μαύρα Βουνά 1874), άργυρος (Comstock Lode Νεβάδα), χαλκός. Boomtowns ξεσπούσαν· οι περισσότεροι μεταλλωρυχοί φύγατε φτωχοί, αλλά μερικοί βρήκαν πλούτο.
Ανοιχτό πεδίο ταιριάζε σε γάιδαρα/πρόβατα. Τέξας longhorn drives βορρά· Γουομίνγκ, Μοντανα territories έγιναν χοραφικές αυτοκρατορίες. Καχεκτικό δρώτ beendete το ανοιχτό πεδίο το 1890.
Εμπόροι, τραπεζίτες, ξενοδόχοι, εφημεριδογράφοι ακολούθησαν τους αποίκους—κατασκεύαζον ανάγκες, χρηματοδοτούσαν claims, τεκμηριούσαν πόλεις. Πολλοί έγιναν ηγέτες της πόλης.
Γερμανοί, Σκανδιναβοί, Ιρλανδοί, Κινέζοι, Μεξικανοί, Ανατολικοευρωπαίοι—φεύγοντας φτώχεια, καταδίωξη, ή υποχρεωτική στρατεία. Homestead Act (1862) πρόσφερε 160 ακρές για πέντε χρόνια βελτίωσης.
Μαζί, μετέτρεψαν τις εγχώριες γης στην Αμερικανική Δύση—μέσω ευκαιρίας, σύγκρουσης, και εκτόπισης.