Μια μελέτη της Επιτροπής Ασφάλειας Προϊόντων Καταναλωτή Αυγούστου 2001, «Ασθένειες και Θάνατοι Σχετικοί με Αμυντικά Οχήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες: 1987-2000» από τον C. Craig Morris, Ph.D., ανέφερε ότι περίπου 6.500 άτομα ετησίως ζητούν ιατρική προσοχή για τραυματισμούς σε πάρκα διασκέδασης. Σε ξεχωριστή μελέτη, η κριτική του Φεβρουαρίου 2003 Blue Ribbon Panel Review της «Σχέσης Ενός Εγκεφαλικού Τραυματισμού και Τρενών Χαμηλών Κυκλοφοριών» που πραγματοποιήθηκε από την Ένωση Εγκεφαλικού Τραυματισμού της Αμερικής εξέταξε εξαπτώθα θανάσιμους τρενούς χαμηλών κυκλοφοριών και βρήκε προηγουμένως ανιχνεύσιμες εγκεφαλικές καταστάσεις. Τρία τμήματα του πληθυσμού βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο για τραυματισμούς από τρένα χαμηλών κυκλοφοριών: μικρά παιδιά, μεσαίωνη ηλικία καβαλάρηδες και υπέρβαροι επιβάτες. Μερικά τρένα δεν προστατεύουν σωστά μικρά παιδιά και υπέρβαρους επιβάτες. Οι καβαλάρηδες μεσαίωνης ηλικίας μπορεί να έχουν άγνωστες φυσικές καταστάσεις που manifester впервые κατά την καβαλάρια ενός τρένου χαμηλών κυκλοφοριών· το τρένο χαμηλών κυκλοφοριών μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.
Η ασφάλεια των καβαλαρηδων μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο όταν τα πάρκα διασκέδασης αποτυγχάνουν να εκπαιδεύσουν σωστά το προσωπικό ή το προσωπικό δεν ακολουθεί τις σωστές διαδικασίες. Το προσωπικό μπορεί επίσης να διστάζει να αντιμετωπίσει ευαίσθητα θέματα όπως πρότυπα ύψους και βάρους. Χάσεις επικοινωνίας συνεχίζουν να υπάρχουν μεταξύ χειριστών και επιβατών.
Τα σημεία προειδοποίησης δεν παρέχουν αρκετές πληροφορίες για να επιτρέψουν στους καταναλωτές να πάρουν ενημερωμένη απόφαση σχετικά με τους κινδύνους που σχετίζονται με τα τρένα χαμηλών κυκλοφοριών. Ο μέσος καβαλάρης τρένου χαμηλών κυκλοφοριών δεν διαθέτει αρκετές τεχνικές γνώσεις για να κατανοήσει τα χαρακτηριστικά των προηγμένων τρενών χαμηλών κυκλοφοριών. Αυτό το καθιστά σχεδόν αδύνατο να πάρει ενημερωμένη απόφαση σχετικά με τους κινδύνους της καβαλάριάς ενός τρένου χαμηλών κυκλοφοριών. Τα σημεία πρέπει να είναι στοχευμένα και πιο συγκεκριμένα σχετικά με τους κινδύνους που εμπλέκονται στην καβαλάρια του τρένου χαμηλών κυκλοφοριών. Οι πληροφορίες πρέπει να εκφράζονται με άμεσο και σημαντικό τρόπο για να επιτρέψουν στους πελάτες την ικανότητα να πάρουν ενημερωμένη απόφαση σχετικά με τους σχετικούς κινδύνους.
Προς το παρόν, οι κρατικές και τοπικές κυβερνήσεις καθορίζουν πρότυπα ασφαλείας και διαδικασίες για αミューズμeντο πάρκα που λειτουργούν εντός της δικαιοδοσίας τους. Πολλές πολιτείες δεν έχουν εξουσιοδοτημένους λειτουργούς εκπαιδευμένους για να ερευνήσουν ασφάλεια και σοβαρά ατυχήματα. Στη Φλόριντα, σύμφωνα με ένα Μνημόνιο Κατανόησης Μαΐου 26, 2000, με το Τμήμα Γεωργίας της Φλόριντας, μεγάλα πάρκα διασκέδασης είναι ελεύθερα από δημόσια επιθεώρηση ατυχημάτων, συμπεριλαμβανομένων θανάσιμων τραυματισμών. Μερικά ατυχήματα αミューズμeντο πάρκα απαιτούν τεχνική εξειδίκευση που δεν είναι διαθέσιμη στο κρατικό ή τοπικό επίπεδο. Τα βιομηχανικά πρότυπα είναι ασθενή σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα στην ασφάλεια παιδιών.
Ο αντιπρόσωπος Ed Markey (D-MA) εισήγαγε το H.R. 2514, τον Εθνικό Νόμο Ασφαλείας Τρενών Χαμηλών Κυκλοφοριών Πάρκα Διασκέδασης του 2009, ο οποίος θα δινόταν στην Επιτροπή Ασφάλειας Προϊόντων Καταναλωτή (CPSC) της Η.Π. την ομοσπονδιακή επίβλεψη ασφαλείας των τρενών χαμηλών κυκλοφοριών στα πάρκα διασκέδασης. Το CPSC θα είχε εξουσία να ερευνά ατυχήματα και να αναπτύσσει και να εφαρμόσει σχέδια δράσης για τη διόρθωση ελαττωμάτων. Οι χειριστές θα απαιτούνταν να αναφέρωσιν σημαντικούς κινδύνους ασφαλείας στο CPSC. Το CPSC θα υπηρετούσε ως clearinghouse για ατυχήματα και άλλες πληροφορίες ασφαλείας.
Τα μέσα επικοινωνίας επισημαίνουν τα ατυχήματα παίζοντας στους φόβους των επισκεπτών. Σε ένα δελτίο τύπου, «Ασφάλεια Αμυντικών Οχημάτων: Τραυματισμοί Αμυντικών», η Διεθνής Ένωση Πάρκων Διασκέδασης και Προσέλκυσης εκτιμά ότι οι θάνατοι σχετικοί με αμυντικά οχήματα πάρκων είναι περίπου δύο το χρόνο. Μελέτες έχουν επίσης αποδείξει ότι ο ρυθμός ατυχημάτων για παιδικά καρούλια, γκολφ και αναδιπλούμενες καρέκλες κήπου είναι υψηλότερος από τα αμυντικά οχήματα πάρκων.
