Αρχιτεκτονική της Αρχαίας Ελληνικής Θεατρικής Σκηνής

Ανατομία Κλασικού Ελληνικού Θεάτρου

Τα ελληνικά θέατρα ήταν ανοιχτά, θέατρα αμφιθέατρα κτισμένα σε λόφους. Βασικά στοιχεία:

• Θέατρον (κάθισμα): Βαθμοειδείς λίθινες ὀκρίδες ημικυκλικό σχήμα, χωρητικότητα 5.000–17.000 θεατών.
• Ορχήστρα (χορικό χώρο): Κυκλικός επίπεδος χώρος (διάμετρος 20–30 μ.) στο κέντρο· εδώ εκτελούσε ο χορός. Κεντρικό θυμέλη (βωμός Διονύσου).
• Σκηνη (κτίριο σκηνής): Ορθογώνιο κτίριο πίσω από την ορχήστρα· αρχικά καράβα/καλύβα, αργότερα λίθινο με θύρες για είσοδο/έξοδο ηθοποιών. Στέγη (θεολογείον) για εμφανίσεις θεών. Ζωγραφισμένα σκηνικά (πίνακες) προσαρτημένα.
• Προσκήνιον: Υψωμένο βάθρο μπροστά από τη σκηνη (ελληνιστική περίοδος)· κύριο χώρο δράσης.
• Παρόδοι (πλευρικές εισόδοι): Δύο κλιμακοί ανάμεσα στο θέατρον και τη σκηνη για είσοδο χορού/ηθοποιών· επίσης πρόσβαση κοινού.
• Εκκυκλήμα / Μηχανή: Κυλιόμενο βάθρο για εσωτερικές σκηνές· γέρανος για πετώντας θεούς (deus ex machina).

Δεν υπήρξε κουρτίνα, φωτισμός, ή μικρόφωνα· η ακοστική βασίζονταν στη γεωμετρία· μάσκες ενίσχυαν φωνή και χαρακτήρα. Η διάταξη σχήμασε τη κοινωνική, τελετουργική φύση του δράματος.