Το Κατχάκ είναι ένα από τα οκτώ μεγάλα ινδικά κλασικά χορούς, που ξεφυλακίζει στους κατσάκαρς (αφηγητές) της αρχαίας Βόρειας Ινδίας. Εξελίχθηκε από την ναϊκή αφηγήσεις που συνδύαζε μουσική, χορό και γέστο (μουντρά). Αν και ριζώνεται στην Ινδουιστική παράδοση, το Κατχάκ ανθοκομήσει στα μουγούλικα δικαστήρια, απορροφώντας περσικές επιρροές.
Μετά το Partition (1947), το Κατχάκ παρέμεινε ζωντανό μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του Πακιστάν. Εκτελείται ευρέως σε γάμους, γιορτές και συναυλίες, συνοδεуόμενο από χινδουστάνια κλασική μουσική (τάμπλα, σιτάρ, φωνητικά).
Το Κατχάκ συνεχίζει να ευδοκιμεί στο Πακιστάν τόσο ως κλασική πειθώ όσο και ως δημοφιλής ψυχαγωγία, γεφυρώνοντας παράδοση και σύγχρονη δημιουργικότητα.