Δεν υπάρχει εγχώρια κουλτούρα στην Ανταρκτική. Η ηπειρος δεν έχει μόνιμους ανθρώπινους κατοίκους, φυσικό πληθυσμό, ούτε κυρίαρχο έθνος.
Μόνο εποχιακά και ολόχρονα ερευνητικά σταθμοί που λειτουργούν από 30+ χώρες υπό το Σύστημα Συμβάσεων Ανταρκτικής. Ο πληθυσμός κυμαίνεται από ~1.000 χειμώνα έως ~5.000 καλοκαίρι.
Κάθε σταθμός αναπτύσσει τον δικό του μικρο-πολιτισμό σχήμα από:
Η Σύμβαση Ανταρκτικής (1959) καθιστά την ηπειρο επιστήμης, απαγορεύει στρατιωτική δραστηριότητα και παγώνει εδαφικές αξιώσεις. Αυτό το νομικό πλαίσιο θρέφει κουλτούρα συνεργασίας, περιβαλλοντικής διαχείρισης και ειρηνικής επιστήμης.
Τουρίστες (ρυθμίζονται από IAATO) ζουν την εκλεγμένη έκδοση—βραχυπρόθεσμες προσγειώσεις, διαλέξεις, αυστηρή βιοασφάλεια. Δεν δημιουργούν κουλτούρα· την παρατηρούν.
Ο «πολιτισμός» της Ανταρκτικής είναι δυναμικό, προσωρινό μωσαϊκό επιστημονικού σκοπού, εθνικών ταυτοτήτων και ανθρώπινης προσαρμογής στο σκληρότερο περιβάλλον του πλανήτη.