Περιβαλλοντικά: Αξιοποιημένο οικοσύστημα· μοναδικοί εξτρεμοφίλοι· χημική ρύπανση (κυανούχο, υδράργυρος, οξείδια από μεταλλεία) ανεστία σε παγωμένες, χαμηλής μικροβιακής δραστηριότητας συνθήκες. Σωρού απορριμμάτων θα παρέμειναν χιλιετίες.
Κλίμα: Ενεργειακά βαρύτες επιχειρήσεις καυσαν θέρμους καύσιμα, επιταχύνοντας την τόση των παγετώνων και την άνοδο του επιπέδου της θάλασσας.
Νομικά/Πολιτικά: Η Συμβάση Ανταρκτικής 1959 (Άρθρο IV) παγώνει τις απώλειες κυριαρχίας και απαγορεύει τη μεταλλευτική δραστηριότητα (Πρωτόκολλο Μαδρίτης, 1991). Η μεταλλευτική θα παραβίαζε το διεθνές δίκαιο, θα προκαλούσε διαμάχες μεταξύ των απωλευτών (Αργεντινή, Χιλή, ΗΒ, Αυστραλία, Νορβηγία, Νέα Ζηλανδία, Γαλλία) και θα υποέρρει το καθεστώς παγκόσμιας κοινωνίας.
Οικονομικά: Έκστρεμες λογιστικές (πάχος πάγου, σκοτάδι, απομακρυσμένη θέση) κάνουν την εκμετάλλευση απαγορευτικά ακριβή σε σχέση με οποιαδήποτε πιθανή τιμή εμπορευμάτων.
Συμπόνευση: Διατήρηση της Ανταρκτικής για επιστήμη και ειρήνη.
