Ως το 2019 (Ιμαλαϊκό Database), 8.850 επιτυχημένες κορυφές και 304 θανάτοι αναρρίχησης στο Όρος Έβερεστ δίνουν έναν συνολικό ποσοστό επιτυχίας ~29% —αλλά αυτό το μετρικ απαιτεί προσεκτική ερμηνεία.
Δεν είναι πιθανότητες ανά προσπάθεια. Πολλοί αναρριχητές προσπαθούν πολλές φορές. Δεν είναι ανά αποστολή. Οι ομάδες μοιράζονται αποτελέσματα. Συμμοριολογικός λόγος μοναδικών κορυφαίων σε μοναδικούς θανάτους σε δεκαετίες.
1950s–80s: Επιτυχία σπάνια, θάνατος συχνός. 1990s–2000s: Εμπορική καθοδήγηση, καλύτερο εξοπλισμός, προβλέψεις → επιτυχία ~50–60% προσπαθειών. 2010s: ~65–70% επιτυχία προσπάθειας. Θνησιμότητα: ~1% προσπαθειών (κατέβασμα από ~3% πρώιμες εποχές).
Φυσιολογικό όριο: 1/3 οξυγόνο επιφάνειας θαλάσσης. Υποξία βλάπτει την κρίση, προκαλεί ΥΑΠΕ/ΥΑΚΕ. Χρονικό όριο: 16–20 ώρες μέγιστα χωρίς συμπληρωματικό O₂. Οι περισσότεροι θάνατοι συμβαίνουν εδώ —έξαυση, νόσος ύψους, πτώσεις, καιρός.
Καταρράκτης Κούμπου (μεταβαλλόμενες σερακ), χιόνιοι πλυνμοί (2014, 2015), παγωμένες άκρες, φάσεις κυκλοφορίας (2019 viral φωτογραφία), ιατρικά συμβάντα (καρδιακά).
Εμπορικοί πελάτες (καθοδηγούμενοι, $40–100χλν) κυριαρχούν τώρα. Σερπα (γενετική υψηλής υψόμετρας, προσαρμογή) κάνουν τη βαριά δουλειά —πιο υψηλές κορυφές. Γυναίκες ~15% κορυφαίων (αυξάνεται).
Το Έβερεστ είναι πιο προσιτό αλλά όχι ασφαλές. Το 29% συνμοριολογικό κρύβει έναν σύγχρονο ρυθμό επιτυχίας προσπάθειας ~2/3 —με κινδύνους που κανένα χρήμα ή οδηγός δεν μπορεί να εξαλείψει πλήρως.
