Οι τίγρεις είναι κορυφαίοι хищητές ασιατικών δασών, λιβαδιών, και μάνγروف—από τα υγρό δάση της Σιβηρίας έως τις τροπικές γούλες της Σουματρας. Η Ανταρκτική είναι μια παγωμένη έρημος. Η απόκλιση είναι ολική.
Ανταρκτική ακτογειτνιάκαλοκαίρι: −10°C έως 0°C. Χειμώνας: −40°C έως −60°C. Εσωτερικό: −60°C μέσος όρος. Αפילו οι Σιβηρικές (Αμούρ) τίγρεις, η πιο ψυχράστεγη υπόειδος, αντιμετωπίζουν χειμερινές χαμηλές −30°C έως −40°C σε προστατευμένες κοιλάδες ποταμών με dams και δασική κάλυψη. Η Ανταρκτική δεν προσφέρει καταφύγιο.
Οι τίγρεις χρειάζονται μεγάλα δαφνικά: ελάφια, άγρια χοίρια, γκάουρ, βουβαλιά. Η Ανταρκτική δεν έχει κανένα. Το μεγαλύτερο χερσαίο ζώο είναι μια απτερή μύγα (Belgica antarctica, 6 mm). Η θαλάσσια ζωή (φώκια, πινγκουίνοι) είναι απρόσιτη για χερσαίο θηρευτή στο πάγο.
Καμία δέντρα, θάμνοι, ή χαμαίφυτα για απόκρυψη, φωλιά, ή σκιά. Μόνο πάγος, βράχοι, και μόςχος.
Οι τίγρεις λείπουν τις μεταβολικές προσαρμογές των αρκούδων ή των πινγκουίνων—καμία βλάβος, καμία αντίστροφη ανταλλαγή θερμότητας, καμία συμπεριφορά συμπύκνωσης. Θα υποκυμένον σε υποθερμία, λιμός, ή και τα δύο μέσα σε ημέρες.
Ακόμα και αν χτίζατε θερμασμένη κλειστή περιοχή με εισαγόμενη δάφνη, θα τρέχατε ένα ζωολογικό κήπο, όχι ένα άγριο πληθυσμό. Το Σύστημα Συμβάσεων Ανταρκτικής επίσης απαγορεύει την εισαγωγή μη εγχώριων ειδών.
Οι τίγρεις ανήκουν στην Ασία. Η Ανταρκτική ανήκει στο ψύχος.
