Η κύρια κλιματική διαφορά μεταξύ ανεμοδέκτη και υποανεμοδέκτη πλευράς βουνού είναι η βροχόπτωση.
Οι υγροί κατακόρυφοι αέρας χτυπάνε την ανεμοδέκτη πλευρά, αναγκάζοντας τον αέρα να ανεβαίνει. Καθώς ανεβαίνει, ψύχεται αδιαβατικά, υγράζοντας την υγρασία σε έντονη βροχή ή χιόνι. Μόλις περάσει την κορυφή, ο αέρας κατεβαίνει στην υποανεμοδέκτη πλευρά, ζεσταίνεται αδιαβατικά, που εξατμίζει την υγρασία και δημιουργεί μια «σκιά βροχής» με πολύ πιο ξηρές συνθήκες.
Αυτός ο ορογραφικός εφέ οδηγεί σε έντονες αντιθέσεις: πυκνά δάση στις ανεμοδέκτες πτυχές, ξηρές έρημες στις υποανεμοδέκτες—π.χ. η υγρή Χίλο (ανεμοδέκτης) vs η ξηρά Κόνα (υποανεμοδέκτης) στις Χαβάη, ή τα υγρά δυτικά Κασκαδικά vs τα ξηρά ανατολικά Γουάσινγκτον.
