Οι κορυφές Everest έχουν εξελιχθεί από σπάνιες κατορθώσεις σε εποχιακή βιομηχανία. Τα δεδομένα αποκαλύπουν ξεχωριστές εποχές:
Πρώτη κορυφή: Χίλερι & Νοργκαϊ (1953). Λίγες προσπάθειες, εθνικές αποστολές, καμία εμπορική καθοδήγηση. Ετήσιες κορυφές: 0-58.
Εμφανίζονται καθοδηγούμενες αποστολές. 1990: 610 κορυφές (πρώτη >600). 1996: 803 κορυφές — πιό καταστροφική σεζόν (15 θύματα, χρονικογραφημένο στο Into Thin Air).
Πολλοί φορείς, σταθερές αλύσεις, συμπληρωματικό οξυγόνο πρότυπο. 2007: πρώτη >400 από το 1996. 2013: 658. 2018: ρεκόρ 807. Συμφόρηση, «κομβοί» στη Σκάλα Χίλερι.
Μηδέν κορυφές και τα δύο τα έτη — Νεπάλ και Κίνα έκλεισαν άδειες. Πρώτες χρόνια μηδενικών κορυφών από το 1974.
Οι επίσημες στατιστικές διαφέρουν: Τμήμα Τουρισμού Νεπάλ, Ένωση Ορειβατικής Θιβέτ, Ιμαλαϊκή Βάση Δεδομένων (κληρονομιά Ελισάμπεθ Χόουλι). Οι ορισμοί «κορυφής» διαφέρουν (αληθινή κορυφή έναντι προ-κορυφής). Δεδομένα 2023 προκαταρκτικά.
Το Everest έχει γίνει ψηλάς υψομέτρης αλυσίδα συναρμολόγησης—αλλά κάθε αριθμός αντιπροσωπεύει έναν άνθρωπο στο όριο της φυσιολογίας, υποστηριζόμενο από την εμπειρία Σέρπα, κυνηγώντας μια γραμμή 29.032 ποδιών σε ένα χάρτη.