Η αυρόρα αουστράλις – ο νότιος αντίστοιχος των βόρειων φώτων – χορεύει στους ουρανούς της Ανταρκτικής, αλλά με μια παγίδα: σχεδόν κανείς δεν είναι εκεί για να τη δει.
Ναι, τα νότια φώτα μπορούν να δουν από την Ανταρκτική. Η ηπειρος καθίζει ορθογώνια κάτω από τον αυρορικό οβάλ – τη ζώνη όπου ηλιακά σωματάρια αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο της Γης για να δημιουργήσουν αυρώρες. Κατά τον νότιο χειμώνα (Μάρτιος–Σεπτέμβριος), η σχεδόν συνεχής σκοτιά παρέχει ιδανικές συνθήκες παρατήρησης.
Ωστόσο, η Ανταρκτική έχει καμιά μόνιμη κατοικία και μόνο 1,000–5,000 εποχιακούς ερευνητές. Για σχεδόν όλους, καλύτερες τοποθεσίες παρατήρησης υπάρχουν:
Η κορυφαία δραστηριότητα συμβαίνει γύρω από τις ισημερίες (Μάρτιος και Σεπτέμβριος) κατά χρόνια ηλιακού μεγίστου. Το NOAA Space Weather Prediction Center παρέχει προβλέψεις αυρώρας για σχεδιασμό.
Έτσι, ενώ η Ανταρκτική τεχνικά προσφέρει πρώτες θέσεις στην αυρόρα αουστράλις, η παράσταση γίνεται σε σχεδόν κενό θέατρο.
