Η λέξη για ανθρώπους που κινούνται κυκλικά μέσω ερημών χωρίς μόνιμη εγκατάσταση είναι νομάδες (από τα ελληνικά nomas, «πλανώμενος για λιβάδι»).
Οι νομαδικές ομάδες — όπως οι Bedouin (Αραβική/Σαχάρα), Tuareg (Σαχάρα), Μογγόλοι (Γκόμπι), και διάφορες ομάδες στη Θάρ και Ατακάμα — έχουν ευδοκιμήσει για χιλιετίες ακολουθώντας εποχιακά νερό και λιβάδια. Οι κινήσεις τους δεν είναι τυχαίες αλλά ακολουθούν βαθιά γνωστές, συχνά πατρικές διαδρομές.
Σήμερα, οι νομάδες αντιμετωπίζουν συρρικνώμενα λιβάδια, περιορισμών συνόρων, κλιματική αλλαγή, πολιτικές καθιέρωσης και απώλεια πολιτισμικής μετάδοσης. Πολλοί τώρα συνδυάζουν κινούμενα με εγκατεστημένα μέλη οικογένειας, αμοιβαία εργασία, ή τουρισμό.
Οι νομάδες ενσαρκώνουν ανθεκτικότητα και βιώσιμη ζωή στους πιο σκληρούς ζώνες της Γης. Η γνώση τους για τα ερημικά οικοσυστήματα εκτιμάται ολοένα και περισσότερο σε προσπάθειες διατήρησης και προσαρμογής κλίματος παγκοσμίως.