Η Αρκτική—συχνά φανταζόμενη ως άδεια έρημος—φιλοξενεί ποικίλες μόνιμες κοινότητες που προσαρμόζονται σε ένα από τα ακραία περιβάλλοντα της Γης.
Ινούιτ (Καναδάς, Γροιλανδία, Αλάσκα), Γιουπίκ (Αλάσκα, Ρωσικό Ακρογειών), Σαάμι (Βορειοευρωπαϊκές χώρες, Ρωσία), και Τσούκτσι (Ρωσικό Ακρογειών) κατοικούν την Αρκτική χιλιάδες χρόνια. Οι πολιτισμοί τους στέκουν εξελιγμένη παραδοσιακή οικολογική γνώση—κυνηγή, ναυσιπλοΐα, ένδυση, καταφύγιο, και κοινωνική οργάνωση εξελιγμένη σε γενιές. Σήμερα, πολλοί ισορροπούν υποβοηθητικές δραστηριότητες με σύγχρονες οικονομίες και πολιτική υποστήριξη μέσω οργάνων όπως το Συμβούλιο Ινούιτ Κυκλοφορίας και τα Παραμέντα Σαάμι.
Πόλεις όπως Μουρμάνσκ (Ρωσία, ~280.000), Νορίλσκ (Ρωσία, ~175.000), Τρομσό (Νορβηγία, ~77.000), και Γιέλουνάιφ (Καναδάς, ~20.000) αγκυρώνουν μη-εγχωρίους πληθυσμούς. Οι κάτοικοι εργάζονται σε ορυχεία, πετρέλαιο/φυσικό αέριο, αλιεία, τουρισμό, μεταφορές και κυβερνητικές υπηρεσίες. Πολλοί είναι πολυγενεακοί βόρειοι με διακριτικές περιφερειακές ταυτότητες.
Όλες οι οκτώ αρκτικές χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδάς, Νορβηγία, Δανία/Γροιλανδία, Φινλανδία, Σουηδία, Ισλανδία) διατηρούν στρατιωτικές εγκαταστάσεις—πρωίμων προειδοποιήσεων ραντάρ, βάσεις υποβρυχίων, αναζήτηση-και-διάσωση, περιπολίες κυριαρχίας. Η κλιματική αλλαγή ανοίγοντας νέες θαλάσσιες διαδρομές έχει εντατεί τον στρατηγικό ανταγωνισμό.
Ετήσιες ερευνητικές βάσεις—όπως Summit Station (Γροιλανδία), Alert (Καναδάς), και Ny-Ålesund (Σβάλμπαρντ)—φιλοξενούν περιστρεφόμενες διεθνείς ομάδες που μελετούν κλιματική αλλαγή, παγετωνική, ατμοσφαιρική επιστήμη και εγχώρια υγεία. Το Αρκτικό Συμβούλιο συντονίζει πολύ από αυτή τη δουλειά.
Αυτοί οι πληθυσμοί δεν είναι χωρισμένοι κόσμοι—συγκρούονται καθημερινά σε αρκτικές κοινότητες όπου εγχώριοι κυνηγοί, εργάτες ορυχείων, στρατιώτες και κλιματολόγοι μοιράζονται σχολεία, νοσοκομεία και δημοτικές συμβουλές.
