Αν και οι πλημμύρες μπορούν να χτυπήσουν οποιαδήποτε στιγμή, ακολουθούν ξεχωριστά sezonικά μοτίβα που οδηγούνται από κύκλους καιρού και κλιματικά φαινόμενα.
Η άνοιξη φέρνει τον υψηλότερο κίνδυνο πλημμυρών σε πολλές περιοχές. Καθώς ο χιόνιος όγκος του χειμώνα τηκει γρήγορα—συχνά συνδυαζόμενος με βροχές άνοιξης—οι ποταμοί ξεφουσκώνονται. Αυτές οι πλημμύρες από χιόνι επηρεάζουν ειδικά βόρειες γεωγραφικές πλάτη και βουνιακές περιοχές.
Το φθινόπωρο είναι η δεύτερη πιο επικίνδυνη εποχή. Τροπικές καταιγίδες και颱φώνες, που culminate τον Σεπτέμβριο, κατακλύζουν με καταιγίδες εσωτερικά. Ακόμα και μετά την απώλεια ανεμικής ισχύος, αυτά τα συστήματα μπορούν να κολλήσουν και να προκαλέσουν καταστροφικές πλημμύρες μακριά από τις ακτές.
Οι ξαφνικές πλημμύρες από έντονες καταιγίδες μπορούν να συμβούν καλοκαίρι. Παγωμένες φράξεις χειμώνα προκαλούν τοπικές πλημμύρες όταν ο tanent τάφος μπλοκάρει τη ροή. Η κλιματική αλλαγή αλλάζει τα παραδοσιακά μοτίβα, καθιστώντας τα ιστορικά δεδομένα λιγότερο προβλεπτικά.
Η κατανόηση του συγκεκριμένου πλημμυρικού ημερολογίου της περιοχής σας—είτε από χιόνι, μονσούν, τροπικά συστήματα, ή μπροστινές καταιγίδες—είναι κρίσιμη για την προετοιμασία και τον σχεδιασμό μείωσης κινδύνου.
