Η κίνηση νερού αναδιανέμει δυναμικά την αλατότητα μέσω διαφόρων μηχανισμών:
Ρεύματα, κύματα και παλίρροια ανακατεύουν μάζες νερού διαφορετικής αλατότητας, κυρίως στα εστυακά όπου το γλυκό ποτάμι συναντά την αλάτι.
Υψηλή ατμίδα συγκεντρώνει αλάτα· βροχή και χιόνια αραιώνουν τις επιφανειακές θαλάσσιες.
Οριζόντια μεταφορά (προώθηση) κινεί αλάτι νερό σε νέες περιοχές· ανερχόμενα φέρνουν βαθύ, αλάτι νερό στην επιφάνεια.
Διαφορική ροή πυκνότητας δημιουργεί κλίμα αλατότητας: γλυκό έξω στην επιφάνεια, αλάτι μέσα στο βάθος.
Απορροή ποταμών, παγετωνική τήξη, παγετωνική τήξη χαμηλώνουν την αλατότητα στα φιορδ, κόλπους, ακτιναίες ζώνες.
Διαφορές πυκνότητας από αλατότητα δημιουργούν στρώματα που εμποδίζουν την κατακόρυφη ανακατεύση, επηρεάζοντας διανομή θρεπτικών και οξυγόνου.
Η κατανόηση αυτών των διεργασιών είναι κρίσιμη για ωκεανογραφία, κλιματική μοντελοποίηση και διαχείριση θαλάσσιων πόρων.
