Κατά την ινιοχοειδή ηλιοστάση Ιουνίου, ο Αρκτικός Κύκλος βιώνει σχεδόν 24 ώρες φωτός ημέρας. Επειδή η ακτίνα κλίσης της Γης δείχνει το Βόρειο Ημισφαίριο προς τον ήλιο, ο ήλιος παραμένει πάνω από τον ορίζοντα καθ' όλη την ημέρα. Η διάρκεια συνεχούς φωτός αυξάνεται με τη γεωγραφικό πλάτος: τοποθεσίες στον ίδιο τον Αρκτικό Κύκλο βλέπουν μία μέρα 24ωρου ηλίου, ενώ περιοχές πιο βόρεια (π.χ. Τρομσό, Σβάλμπαρντ) απολαμβάνουν εβδομάδες ή ακόμα και μήνες μεσάνυχτα ήλιο.
Αντίστοιχα, ο Ανταρκτικός Κύκλος υποφέρει σχεδόν 24 ώρες σκοτάδι κατά την ηλιοστάση Ιουνίου. Το Νότιο Ημισφαίριο κλίνει μακριά από τον ήλιο, αφήνοντας τον ήλιο κάτω από τον ορίζοντα. Ως και στον Αρκτικό, το μήκος συνεχούς νύχτας μεγαλώνει με τη γεωγραφικό πλάτος. Ερευνητικά σταθμοί στην ανταρκτική ακτή μπορεί να δουν λίγες ώρες λυκόφως, ενώ ο Νότιος Πόλος βιώνει έξι μήνες σκοτάδι κεντρισμένα στην ηλιοστάση Ιουνίου.
Οι αντιθετικές συνθήκες είναι άμεσο αποτέλεσμα της κλίσης ακτίνας 23,5° της Γης. Κατά την ηλιοστάση Ιουνίου, ο Βόρειος Πόλος κλίνει προς τον ήλιο, βρέχοντας τον Αρκτικό σε σταθερό φως, ενώ ο Νότιος Πόλος κλίνει μακριά, βυθίζοντας τον Ανταρκτικό σε σταθερή νύχτα. Η κατάσταση αντιστρέφεται στην ηλιοστάση Δεκεμβρίου.
