Η ετήσια πλημμύρα δεν είναι κίνδυνος για κυνηγούς-συλλέκτες—είναι οικολογική μηχανή. Εδώ γιατί οι πεδιάδες πλημμύρας ήταν κορυφαία ακίνητα για τις προ-αγροτικές κοινωνίες.
Οι πλημμύρες καταθέτουν θρεπτικά-πλούσιο ίλο, δημιουργώντας υπέρ-γόνιμα εδάφη. Αυτό εκκινεί εκρηκτική ανάπτυξη βρώσιμων φυτών (βολβοί, χόρτα, φρούτα) και ελκύει θήρα (χορτοφάγα, υδατοπούλια, ψάρια αναπαραγωγής στις πεδιάδες πλημμύρας).
Ο παλμός της πλημμύρας δημιουργεί αξιόπιστο χρονοδιάγραμμα: ψαροδρομίες, μετανάστευση πουλιών, καρποφορία φυτών, ωριμότητα βολβών. Οι συλλέκτες μπορούν να σχεδιάσουν κινήσεις, αποθήκευση, και κοινωνικές συγκεντρώσεις με χαμηλό ρίσκο αποτυχίας.
Ετήσια ποτό, μαγείρεμα, υγιεινή, και κατασκευή εργαλείων νερό—κρίσιμο στα ξηρά периода όταν εξαφανίζονται οι πηγές υψομετρικά.
Οι ποταμοί είναι αυτοκινητόδρομοι. Κάνου/ραφτ φέρνουν ανθρώπους, εμπορεύματα (πέτρα, ωχρά, κοχύλια, ιδέες) γρηγορότερα και xa μακριά από το περπάτημα. Οι πλημμύρες επεκτείνουν ναυσιπλεόποι κανάλια σε λίμνες πεδιάδας.
Απότομες όχθης, πίσω-υγρότοποι, πυκνή ριζοφυτική βλάστηση, και μούντες πλημμύρας αποτρέπουν predators και εχθρικές ομάδες. Υψωμένα καταφύγια (μούνδες, φράγματα) προσθέτουν ασφάλεια.
Η συγκέντρωση πόρων επιτρέπει μεγαλύτερες, ημι-καθισμένες ομάδες. Αυτό ευνοεί ρίτουσ, ανταλλαγές, επγαμία, και καινοτομία—πρόδρομοι γεωργίας και πολιτείας.
Πολλά από περιφερικά, οι πεδιάδες πλημμύρας ήταν η βέλτιστη γαιώδης στοίβα για πολύπλοκους κυνηγούς-συλλέκτες—προσφέροντας πυκνότητα, σταθερότητα, και συνδεσιμότητα που τα υψομετρικά δεν μπορούσαν.