Ο Ατλαντικός Ωκεανός αντιμετωπίζει σοβαρές, διασυνδεδεμένες απειλές ρύπανσης που κινδυνεύουν τη θαλάσσια ζωή, την ανθρώπινη υγεία και τις ακτινοπεριφερειακές οικονομίες.
Μια από τις πιο πλαστικορύπανσες θάλασσες. Εκατομμύρια τόνοι εισέρχονται ετησίως μέσω ποταμών (top 10 ποταμοί = 90% ποταμικής πλαστικής), ναυτιλίας, αλιευτικών εξαρτημάτων (φαντασματικά δίκτυα) και ακτινοπεριφερειακών απορριμμάτων. Τα μικροπλαστικά διαδρούν τώρα στη στήλη νερού, τα αποθέματα και το θρεπτικό δίκτυο—βρίσκονται σε ψάρια, μαλάκια, αλάτι και ανθρώπινο αίμα.
Χρόνιες (λειτουργικές απορρίψεις, απορροή) και οξείς (ατυχήματα πλοίων, ρήξεις σαν Deepwater Horizon). Οι PAH και βαρέα μέταλλα παραμένουν στα αποθέματα, προκαλώντας καρκινογόνες, αναπαραγωγικές και αναπτυξιακές βλάβες στους θαλάσσιους οργανισμούς.
Γεωργική απορροή (άζωτο, φώσφορος) και απορριμμάτων λύμασινα τρέφουν τεράστιες φυτικές πλωτώσεις. Η αποσύνθεση δημιουργεί νεκρές ζώνες (υποξία/ανοξία)—ειδικά ο Κόλπος Μεξικού νεκρή ζώνη (~15.000 χλμ² ετησίως) και η Βαλτική Θάλασσα (συνδεδεμένη μέσω Βόρειας Θάλασσας). Σκοτώνει ψάρια, καταστρέφει θαλασσινά φυτά, καταρρέει αλιείες.
Μόνιμα οργανικά ρυπαντικά (POPs: PCBs, DDT, dioxins), βαρέα μέταλλα (υδράργυρος, μόλυβδος), PFAS ("αιώνια χημικά"), φάρμακα. Βιοσυσσωρεύονται και βιοαυξάνονται—κορυφαίοι хищνητές (τούνες, καρχαρίες, θαλάσσια θηλαστικά, άνθρωποι) μεταφέρουν τις υψηλότερες φορτίες.
Εγκαταλελειμμένα αλιευτικά εξαρτήματα, γυαλί, μέταλλο, ελαστικά, τσιγάρα (πιο συχνό αντικείμενο). Φυσικοί κίνδυνοι: σύμπλεξη, κατάποση, καλύψιμα βιότοπων.
Ναυτιλία, σεισμικές έρευνες (αεροβόλους), σονάρ, σωρεύειση. Διαταράσσει επικοινωνία, πλοήγηση, τρέψιμη, αναπαραγωγή κητοειδών. Συνδέεται με εκπλώσεις. Χρονικός θόρυβος αυξάνει ορμόνες στρες.
Θέρμανση, οξέωση, αποξένωση ενισχύουν τη τοξικότητα ρύπων και μειώνουν την ανθεκτικότητα οικοσυστημάτων.
Ο Ατλαντικός συνδέει τον κόσμο—η ρύπανσή του είναι κοινή ευθύνη.
