Το μεσαιωνικό μανώριο λειτουργούσε ως μεγαλομερώς αυτοτελές οικονομικό σύστημα βασισμένο σε αμοιβαίες υποχρεώσεις μεταξύ κυρίου και αγροτών.
Πρόσθετα ενοίκια πληρώνονταν σε χρήματα, προϊόντα (σίτικος, κτηνός), ή και τα δύο, ποικίλλοντας ανάλογα με την ποιότητα της γης και το τοπικό έθος.
Δικαστήριο του κυρίου διευθύνει διαφορές γης, κλοπές, εκτέλεση εργασίας· πρόστιμα παρείχαν έσοδα.
Τα μανώρια παρήγαγε τα περισσότερα αναγκαία (τρόφιμα, υφάσματα, εργαλεία). ΥπερπRODUCTION εμπορεύονταν σε τοπικές αγορές ή σε εμπόρους για αλάτι, σίδηρο, πολυτελείς.
Γεωργικό πλεόνασμα χρηματοδότησε το νοικοκυριό του κυρίου, τα στρατεύματα και την απόκτηση γης.
Αυτός ο περίπλοκος μηχανισμός συντήρησε την οικονομική βάση της φεουδικής κοινωνίας.