Η φράση σημαίνει ότι οι προσδοκίες στεγασμού μας είναι απραγμάτευτες φαντασίες. "Κάστρα στον αέρα" = απραγμάτευτα όνειρα χωρίς θεμέλια. Ο Σμιθ προωθεί την αποδοχή μετριών, λειτουργικών καταλυμάτων αντί για την κίνηση για πολυτέλεια πέρα από τα μέσα. Είναι κλήση για πραγματισμό έναντι ευχερίας—εδαφικοποίηση των αναμενόμενων σε ό,τι είναι εφικτό.