Η κοραλλιογενής είναι ένα ζωντανό κοινωνικό ζώο (κνηδοφόρο), όχι βράχος ή φυτό. Το άπτημά της προκαλεί αμέσως και μόνιμα βλάβη μέσω τεσσάρων μηχανισμών:
Η λεπτή επιδερμίδα (2–3 κύτταρα πάχους) που καλύπτει τον ασβεστικό σκελετό ρήγνυται εύκολα. Μικρο-εκτριψεις από δάχτυλα, πτερύγια ή εξοπλισμός εισάγουν παθογόνους (βιβρίο, μύκητες, κιλιάτες) προκαλώντας λευκό σύνδρομο, καφέ ζώνη, μαύρη ζώνη ασθενειών—συχνά θανάσιμες για την ομαδα.
Οι κλαδωδείς κοραλλιογενείς (Acropora, Pocillopora) είναι θραύσιμα. Μια αφή σπάει κλάδους που χρειάστηκαν χρόνια να αναπτυχθούν. Η ανάκαμψη είναι αργή· τα σπασμένα τμήματα μπορεί να πεθάνουν αν δεν ξαναπροσαρτηθούν.
Οι κοραλλιογενείς αποκρίνουν ένα προστατευτικό στρώμα μύκων (απορροφά σκόνη, αντιμυκητιακό, ασπίδα UV). Έλαια, ηλιοπροσταστατικά, βακτήρια στο δέρμα αφαιρούν ή μολύνουν αυτό το στρώμα, προκαλώντας στρες, λεύκωση ή υπερπληθυσμούς αλγών.
Χημικά ηλιοπροσταστατικών (οξυβενζόνη, οκτινοξάτη), κρέμες, αντισηπτικά είναι τοξικά για τις λάρβες και τους συμβιοντές της κοραλλιογενούς σε μερικά στο τρισεκατομμύριο. Χαβάη, Παλάου, Κey West, Μποναίρ απαγορεύουν τέτοια ηλιοπροσταστατικά.
Οι κοραλλιογενείς χτίζουν ρίφες που προστατεύουν ακτές, τρέφουν εκατομμύρια και φιλοξενούν το 25% των θαλάσσιων ειδών. Μια αφή μπορεί να σκοτώσει δεκαετίες ανάπτυξης.
