Η Θάλασσα της Γαλήνης (Mare Tranquillitatis) δεν είναι θάλασσα καθόλου—είναι μια τεράστια, σκοτεινή βυθισμένη πεδιάδα στη γειώδη πλευρά της Σελήνης. Διαμορφωμένη από αρχαίες ηφαιστειακές εκρήξεις 3,5 έως 4 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, αυτό το "mare" (λατινικά για θάλασσα) καλύπτει περίπου 873 χλμ (542 μίλια) σε διάμετρο.
Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τετράπλευρο της γειώδης ημισφαίρας της Σελήνης, η Θάλασσα της Γαλήνης είναι εύκολα ορατή γυμνό μάτι ως ένα από τα μεγάλα, σκοτεινά χρώματα που διαμορφώνουν τον "Άνθρωπο στη Σελήνη". Βρίσκεται μεταξύ της Θάλασσας της Σερενίτητας (Mare Serenitatis) στο βορειοδυτικό και της Θάλασσας της Φεκαλινότητας (Mare Fecunditatis) στο νοτιοανατολικό.
Η Θάλασσα της Γαλήνης erwarb την θέση της στην ιστορία την 20 Ιουλίου 1969, όταν το Σελήνιο Μοδύλο Apollo 11 Eagle προσγείωσε στις 0,67408° Β, 23,47297° Α. Ο Νιλ Αρμστρόνγκ και ο Μπουζ Ολντρίν πέρασαν 21 ώρες, 36 λεπτά στην επιφάνεια, με 2,5 ώρες έξω από το σκάφος. Εγκατέστησαν επιστημονικά όργανα (συμπεριλαμβανομένου σεισμόμετρου και laser ανακλαστήρα που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σήμερα), συλλέξαν 21,5 kg σεληνιακά δείγματα, και άφησαν μια εμβληματική πινακίδα: "Εδώ άνθρωποι από τον πλανήτη Γη βήμασαν πρώτη φορά στη Σελήνη, Ιούλιος 1969 μ.Χ. Ήρθαμε σε ειρήνη για όλο το γένος ανθρώπου."
Η NASA επέλεξε το Mare Tranquillitatis για το Apollo 11 ακριβώς επειδή φαινόταν σχετικά επίπεδο και ομαλό—κρίσιμο για πρώτη προσγείωση. μεταγενέστερες αποστολές στόχευσαν πιο γεωλογικά περίπλοκα σημεία (βουνά, κρατήρες, ραγδιές), αλλά η Tranquility Base παραμένει η συμβολική πύλη στη σεληνιακή εξερεύνηση.
