Η Αραβική Ερήμος, που εκτείνεται σε 2,3 εκατομμύρια τ.χλμ. σε όλο την Αραβική Χερσόνησο, είναι μακριά από κενή. Είναι σπίτι μιας πλούσιας υφάσματος πολιτισμών που έχουν προσαρμοστεί σε ένα από τα πιο σκληρά περιβάλλοντα της Γης για χιλιετίες.
Οι εμβληματικοί κάτοικοι είναι οι Βεδουίνοι (από το αραβικό badawī, "κατοικός ερήμου"). Ιστορικά νομάδες κτηνοτρόφοι, μετεβίβασαν εποχιακά με κουπάδες καμήλων, κατσίκων και προβάτων, ακολουθώντας την σπανιά βροχόπτωση και χλωρίδα. Ο πολιτισμός τους χτίζεται πάνω σε:
Η ερήμος φιλοξενεί πολλές φυλές, καθεμία με ξεχωριστές περιοχές (dirah) και διαλέκτους. Προβληματικές ομάδες περιλαμβάνουν:
Όπου το υφαιρετό νερό φέρεται στην επιφάνεια—οάσεις όπως Αλ-Αχσα, Μαντίνα, και Ριάντ—ευημερούσαν μόνιμες οικισμοί. Αυτές οι κοινότητες ανέπτυξαν εντατική γεωργία (ειδικά φοινίκες), δίκτυα εμπορίου, και αστικούς πολιτισμούς. Εξυπηρέτησαν ως ζωτικοί κόμβοι στις δρομολογίες θυμιάματος και ιεροδρομιών, συνδέοντας την εσωτερική ερήμο με ακτές λιμένων και μεγάλες πολιτισμούς πέρα.
Η ανακάλυψη πετρελαίου τον 20ο αιώνα επανάστασε τη χερσόνησο. Η ταχεία αστικοποίηση δημιούργησε μεγαπόλεις (Ριάντ, Τζέντα, Αμπού Ντάμπι, Ντουμπάι). Ο νομαδισμός έχει 크게 εγκατασταθεί· οι Βεδουίνοι ζουν τώρα σε σύγχρονα σπίτια, εργάζονται σε ποικίλους κλάδους, και διατηρούν την πολιτιστική ταυτότητα μέσω φεστιβάλ (ως το Βασιλιάς Αμπντουλαζίζ Καμήλα Festival), διαγωνισμούς ποίησης, και παραδοσιακά χωριά κληρονομιάς. Η τάση μεταξύ υπερ-μοντερνότητας και βαθιάς παράδοσης ορίζει τη σύγχρονη κοινωνία της Αραβικής Ερήμου.
