Το Βερμudian Τρίγωνο — μια χαλαρά καθορισμένη περιοχή στο δυτικό Βόρειο Ατλαντικό οριοθετημένη από τη Μιάμι, τις Βερμούδες, και το Σαν Χουάν, Πουέρτο Ρίκο — έχει καλυφθεί από τη φήμη για μυστηριώδεις εξαφανίσεις και ναυτιλιακές ανωμαλίες. Μεταξύ των πιο μόνιμων ισχυρισμών είναι ότι οι βούσσολες συμπεριφέρονται εκκεντρικά ή ακόμα και περιστρέφονται ακατασχήτως μέσα σε αυτή τη ζώνη.
Η επιστημονική απόδειξη, ωστόσο, δεν υποστηρίζει την ιδέα ότι το Βερμudian Τρίγωνο διαθέτει μοναδικές μαγνητικές ιδιότητες. Οι αποκλίσεις βούσσολας μπορεί να συμβαίνουν οπουδήποτε στη Γη λόγω τοπικών μαγνητικών ανωμαλιών, γεωλογικών σχηματισμών, ή ηλεκτρομαγνητικής παρεμβολής, αλλά αυτά τα φαινόμενα δεν είναι ούτε αποκλειστικά για ούτε πιο συχνά στο Βερμudian Τρίγωνο. Το Αμερικανικό Εθνικό Ωκεανογραφικό και Ατμοσφαιρικό Οργανισμό (NOAA) και η Αμερικανική Ακτοφυλακή έχουν δηλώσει και τα δύο ότι η περιοχή δεν εκδηλώνει ασυνήθιστες μαγνητικές ταραχές.
Αναφορές για βούσσολες που "περιστρέφονται" πιθανώς προέρχονται από σεναριοποιημένες αφηγήσεις, σύγχυση με την κανονική μαγνητική απόκλιση (η διαφορά μεταξύ μαγνητικού βορρά και αληθινού βορρά), ή απομονωμένες βλάβες εξοπλισμού. Στην πραγματικότητα, η σύγχρονη πλοήγηση βασίζεται σε GPS και γυροβούσσολες, οι οποίες δεν επηρεάζονται από τοπικά μαγνητικά πεδία.
Ενώ το Βερμudian Τρίγωνο συνεχίζει να αιχμαλωτίζει τη φαντασία του κοινού, η συναίνεση μεταξύ γεωφυσικών και ναυτικών είναι ξεκάθαρη: δεν υπάρχει απόδειξη ότι οι βούσσολες συμπεριφέρονται ανωμαλώς εκεί περισσότερο από σε άλλες βαριά κινούμενες ωκεανικές περιοχές.
