Τα καραφυλιά ρίφα καλύπτουν λιγότερο από 1% του ωκεανικού εδάφους αλλά υποστηρίζουν ~25% των θαλασσινών ειδών. Η αξία τους επεκτείνεται πολύ πέρα από τη βιοποικιλότητα.
Τα ρίφα αποσβέννυουν 97% της ενέργειας κύματος, προστατεύοντας τις ακτογραμμές από φθορά, πλημμυρικές ορμές και πλημμύρες. Αυτή η φυσική λειτουργία σπαστικού σώζει δισεκατομμύρια σε αποφευγμένη υποδομική ζημιά ετησίως. Η υποβάθμιση ριφών αυξάνει δραματικά την ακτοπλοϊκή ευαλωτότητα.
Ο ριφικός τουρισμός παράγει ~36 δισ. $ παγκοσμίως ετησίως (δύσιμο, σνορκελίνγκ, βότες με γυαλινό πάτωμα, παρατήρηση άγριας ζωής). Σε πολλές νησιωτικές χώρες, είναι η κύρια οικονομική μηχανή. Το Μεγάλο Ρίφ της Αυστραλίας μόνος του συνεισφέρει ~6,4 δισ. AUD/έτος στην οικονομία της Αυστραλίας.
Πάνω από 500εκατ. άνθρωποι εξαρτώνται από ριφικές αλιείες για πρωτεΐνη και ζημιές. Καλοδιαχειριζόμενα ρίφα δίνουν 15+ τόνους ψαριών/χλμ²/έτος. Τα ριφικά ψάρια παρέχουν κρίσιμα μικροθρεπτικά (ψευδάργυρος, σίδηρος, ω-3) στις ακτοπλοϊκές διατροφές.
Οι ριφικοί οργανισμοί παράγουν μοναδικές χημικές ενώσεις για άμυνα και ανταγωνισμό. Παράγωγα έχουν δώσει:
Τα ρίφα είναι φυσικά εργαστήρια για μελέτη:
Για πολλές ενθνητικές και ακτοπλοϊκές κοινότητες, τα ρίφα είναι αναπόσπαστα μέρη της ταυτότητας, κοσμολογίας, παραδοσιακών συστημάτων διαχείρισης (π.χ., Ειρηνικό ra'ui, tabu περιοχές) και διαγενεακής γνώσης.
Κλιματική αλλαγή (θέρμανση, οξείδωση), υπεραλίευση, ρύπανση, ακτοπλοϊκή ανάπτυξη και καταστρεπτικές πρακτικές έχουν ήδη υποβαθμίσει ~50% των ριφών. Η συντήρηση είναι τόσο οικολογικό όσο και οικονομικό αναγκαίο.
