Πολιτική Κανάλιού Παναμά: Γιατί Η Κυβέρνηση ΗΠΑ Διάσπασε Σχετικά Με Το Έργο

Το Κανάλι Παναμά δεν ήταν ποτέ έργο συναίνεσης στη Γουάσιγκτον. Από την σύλληψη έως την ολοκλήρωση (1904-1914), σπάσε κόμματα, περιοχές και ιδεολογίες.

Δημοκρατική Αντίθεση (Το Φλυγακός του Μπράγιαν)

Ο Γουίλιαμ Τζένινγκς Μπράγιαν (τρίτον υποψήφιος, Γραμματέας Εξωτερικών Γουίλσον) ηγήθηκε αντιιμπεριαλιστών που βλέπαν τον κανάλιό ως αποικιακή υπέρβαση. Αντέστησαν στην επανάσταση Παναμά 1903 (υποστηριζόμενη από ΗΠΑ), στη Συνθήκη Χέι-Μπουνάου-Βαρίλα (διαπραγματεύθηκε από γαλλικό λόμπι, καμία παναμαϊκή υπογραφή), και στην αιώνια ενοικίαση Ζώνης Καναλιού. «Διπλωματία κανονιάδας» παρέβη την αυτοκαθορισμό.

Εργατικό Κίνημα Εχθρότητα

AFL (Γκόμπερς) και Κομμουνιστικό Κόμμα (Ντεμπς) καταδίκησαν: 5.600+ θύματα εργαζόμενων (πλειοψηφία Δυτικά Ινδικά Μαύροι), διακριτικές αμοιβές/συνθήκες, καταστολή συνδικαλισμών, εισαγωγή σπαστών απεργίας. Η Ζώνη Καναλιού ήταν «κυβέρνηση με διαταγή»—κανένα εργατικό δικαίωμα. Δημόσιες ακροάσεις (1912) έκλειψαν κακοποιήσεις· μεταρρυθμίσεις ακολούθησαν αλλά αργά.

Ρησχές Ρεπουμπλικανών

Προοδευτικοί (Λα Φολέτ) υποστήριξαν τον κανάλιό αλλά απήτησαν δημόσια ιδιοκτησία, δίκαια μισθοί, αντιμονοπωλιακές ναυτιλιακές τιμές. Συντηρητικοί Ρεπουμπλικανοί (Αλντρις, Κάννον) στηρίξαν κέρδη ιδιωτικών συμβολαίων. Ρόουσβελτ (TR) κατέρριψε την αντίθεση μέσω πατρωνάτου, χειραγώγησης τύπου, και απλής βούλησης—«Πήρα το Ισθμό, ξεκίνησα τον κανάλιό, και άφησα τη Γερουσία όχι να διαπραγματευτεί αλλά να ψηφίσει.»

Περιφερειακή Πολιτική

Νομοθέτες Δυτικής Ακτής (Καλιφόρνια, Γουάσινγκτον) υπέρμαχαν τον κανάλιό—πρόσβαση ασιατικού εμπορίου. Ακτογραφικά ενδιαφέροντα Ανατολικής Ακτής (ΝΥ, Βοστώνη) φοβούνταν αποδράσεις. Νότιοι Δημοκράτες ανήσυχαγαν για ναυτική συγκέντρωση. Μεσοδυτικοί απομονωτιστές αντέστησαν σε οποιαδήποτε ξένη αλληλένδεση.

Αποτέλεσμα

Η εκτελεστική κυριαρχία του Ρόουσβελτ κέρδισε. Ο νόμος Spooner 1902 εξουσιοδότησε διαδρομή Παναμά ($40εκατ. στους Γάλλους, $10εκατ. στο Παναμά). Γερουσία ψηφίσει 66-14 (1903). Αλλά οι πολιτικές σκαριές έμειναν: διχασμός εκλογών 1912 (TR's Bull Moose), «ηθική διπλωματία» του Γουίλσον vs. πραγματικότητα Ζώνης Καναλιού, Συμφωνίες Τορρίχος-Κάρτερ 1977 (επιστροφή στο Παναμά) συζητήθηκαν για δεκαετία.

Ο κανάλιός πέτυχε ως μηχανική· ως δημοκρατική διαδικασία, ήταν μελέτη περίπτωσης εκτελεστικής υπέρβασης.

Copyright Ταξίδια © https://el.ynyoo.com