Όταν το Σώμα Μηχανικών του Αμερικανικού Στρατού ολοκλήρωσε το φράγμα Ντένισον στον Κόκκινο Ποταμό το 1944, δημιουργώντας τη Λίμνη Τέξωμα (ένα από τα μεγαλύτερα ταμεία της Αμερικής), πέντε τεξανικές κοινότητες εξαφανίστηκαν κάτω από τα ανερχόμενα νερά. Οι ιστορίες τους αντικατοπτρίζουν ένα συνηθισμένο μεσοβίωνικό μοτίβο: πρόοδος για τους πολλούς, μετατόπιση για τους λίγους.
Οι κάτοικοι έλαβαν κυβερνητική αποζημίωση για γη και κτίρια. Τα νεκροταφεία μετακόμισαν—πάνω από 1.000 τάφοι μετακινήθηκαν. Κάποια κτίρια σωθήκαν· άλλα κατεδαφίστηκαν ή αφήθηκαν να πλημμυρίσουν. Το φράγμα παρείχε έλεγχο πλημμύρας, υδροηλεκτρισμό, και αναψυχή, μεταμορφώνοντας την οικονομία της περιοχής.
Οι καταδύτες εξερευνούν από حين σε حين θεμελίωσης, φραγμές, και υπολείμματα γέφυρας. Η παλιά γέφυρα Πρέστον (1918) στέκεται μερικώς υποβρύχια—ένα φαντασματικό σημείο αναφοράς. Ετήσιες συγκεντρώσεις "Old Settlers" διατηρούν ζωντανές τις μνήμες μεταξύ απογόνων.
Τα 89.000 acres της Λίμνης Τέξωμα τώρα ελκύουν 6 εκατ. επισκέπτες ετησίως. Κάτω από τα σκάφη και τους αγώνες μπασ, κρύβονται οι δρόμοι, τα σπίτια, και οι τάφοι των κοινοτήτων που ορίζανε κάποτε αυτή την κοιλάδα του Κόκκινου Ποταμού.