Η Ασσυρία τέλειωσε τον κράτος τρόμο: ακωνισμός, δερματοτομία, μαζική αποvölkerωση, αποκομισμένες κεφάλεις στοιβαζόμενες στις πύλες. Δούλεψε—για ένα Weil. Αλλά η ιστορία δείχνει ότι η βία ως πολιτική φέρει στείλο, αναρριχημένο επιτόκιο. Επτά συνέπειες που τελικά χρεωκοπούν τον δράστη:
Ο τρόμος σιγουρεύει την ανοιχτή αντίθεση αλλά γεννά κρυφή μίσος. Οι αποικισμένοι πληθυσμοί διατηρούν την ταυτότητα τους στην εξορία (Ιουδαίοι στη Βαβυλώνα έγραψαν την Βίβλο). Οι υπηκόοι ελίτες φαίνονται πιστοί ενώ συνωμοτούν. Ο μηχανισμός ασφαλείας φουσκώνεται—μυστική αστυνομία, καταγγελείς, καθαρισμοί—καταναλώνει πόρους που το κράτος χρειάζεται αλλού.
Οι γείτονες δεν φοβούνται απλώς ένα βίαιο κράτος—συμμαχούν εναντίον του. Η βιαιότητα της Ασσυρίας οδήγησε Αίγυπτο, Ελάμ, Ουραρτού, Βαβυλώνα σε συμμαχίες. Σύγχρονες παραλληλίες: απαρθείτε Νότια Αφρική, Ιράκ Σαντάμ, Βόρεια Κορέα. Η βίαιότητα σμίκρυνει τον διπλωματικό σας χώρο κίνησης.
Οι έμποροι αποφεύγουν ασταθείς, τοξικά για την φήμη περιοχές. Οι επενδυτές ζητούν κίνδυνο premium. Το ειδικευμένο εργατικό δυναμικό φεύγει. Ο τουρισμός (αρχαίος ή σύγχρονος) εξαφανίζεται. Το κράτος ξοδεύει περισσότερο στην ασφάλεια, εισπράττει λιγότερα έσοδα—οικονομική σπείρα θανάτου.
Οι συγγενείς των θυμάτων ζητούν εκδίκηση. Οι αποστάτες εκπαιδεύουν εχθρούς. Οι ηττημένοι στρατός μελετά τις τακτικές σας και τις βελτιώνει. Οι Μήδοι και Βαβυλώνιοι μάθαν την ομαλική πολιορκία της Ασσυρίας, την χρησιμοποίησαν στη Νινευή. Η βίαιότητα διδάσκει τους εχθρούς σας πώς να σας νικήσουν.
Οι μελλοντικές γενιές κληρονομούν το στίγμα. "Ασσύριος" γίνεται συνώνυμο βιασιότητας (Ναούμ 3:19: "Όλοι όσοι ακούν την είδηση σας κροτούν τα χέρια τους"). Καμία μαλακή δύναμη, καμία πολιτιστική ελκυστικότητα, καμία "μάρκα" να αξιοποιηθεί. Ακόμα και τα επιτεύγματα (νόμοι, βιβλιοθήκες, μηχανική) παίρνουν υποσημείωση "αλλά ήταν τέρατα".
Χάνετε τη θέση να καταδικάσετε τις κακοποιήσεις άλλων. "Κοίτα ποιος μιλάει" γίνεται ο καθολικός αντιλογισμός. Η προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων χαλάζει κενά. Οι διεθνείς θεσμοί σας αντιμετωπίζουν ως πρόβλημα, όχι ως συνεργάτη.
Το σύγχρονο δίκαιο (Γενεβικές Συνθήκες, Ρωμαϊκό Стаτούτο) ποινικοποιεί τη συστηματική βίαιότητα: εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας, γενοκτονία. Οι δράστες αντιμετωπίζουν ICC, οικειότητα παγκόσμιας δικαιοσύνης, εσωτερικά δικαστήρια. Πινότσετ, Μιλόσεβιτς, Αμπρέ—συνέβαινε, η κλήση φτάνει.
Η βίαιότητα της Ασσυρίας αγόρασε τρία αιώνες κυριαρχίας. Ο λογαριασμός ήρθε η 612 π.Χ. Τα σύγχρονα κράτη θα κάμαιναν να διαβάσουν την αναλυτική απόδειξη.
