Όταν ο αγγλικός λαογραφος Κετσιλ Σαρπ (όχι «Κετσιλ») συλλέγει τραγούδια στα Απαλαχή (1916–1918), βρήκε εκατοντάδες μπαλάντες και λαϊκά τραγούδια με ξεκάθαρες βρετανικές ρίζες — διατηρημένες προφορικά για γενιές σε απομονωμένες ορεινές κοινότητες.
Ο Σαρπ τα ονόμασε «folk-songs» ή «traditional songs». Ο ορισμός:
Τραγούδια που μεταδίδονται προφορικά, αγνώστου συγγραφής, υπάρχουν σε πολλαπλές παραλλαγές, διαμορφωμένες από την αισθητική της κοινότητας με την πάροδο του χρόνου — διακριτά από συνθέτα, εκτυπωμένα ή εμπορικά τραγούδια.
English Folk Songs from the Southern Appalachians (1917, 1932 με Μαουντ Καρπελές) — 1.600+ μελωδιές. Ιδρύθηκε η Αγγλική Εταιρεία Λαϊκού Χορού και Τραγουδιού (EFDSS). Έδωσε έμπνευση στην αμερικανική λαϊκή αναβίωση (Σίγκερ, Λομάξ, Ντύλαν).
Ο Σαρπ δεν «βρήκε ξένα τραγούδια». Βρήκε βρετανικά τραγούδια που έγιναν αμερικανικά μέσω προφορικής μετάδοσης — ο ορισμός της παράδοσης.