Λίνκολν vs Ντόβις για την Αποχώρηση: Ο Πυρήνας Συνταγματικός Συναγερμός

Αμπραάμ Λίνκολν (ΗΠΑ)

• Διαβιωτική Ένωση: Η Ένωση προηγείται των πολιτειών (Άρθρα Συνομολογίας: «διαβιωτική Ένωση»); το Σύνταγμα δημιούργησε «μια πιο τέλεια Ένωση»—όχι διάλυμα σύμβαση.
• Κανένα Μονόπλευρο Δικαίωμα: Καμία πολιτεία δεν μπορεί νόμιμα να αποχωρήσει μόνη της· αυτό θα ήταν επανάσταση, όχι συνταγματικό δικαίωμα.
• Ανώτατο Δικαστήριο: Υπέστηριξε αργότερα στο Texas v. White (1869): η αποχώρηση ασυνταγματική.
• Στόχος: Διατήρηση της Ένωσης με κάθε κόστος—αρχικά χωρίς κατάργηση της δουλείας όπου υπήρχε.

Τζέφερσον Ντόβις (ΚΣΑ)

• Θεωρία Σύμβασης: Οι πολιθείς είναι κυρίαρχες· το Σύνταγμα είναι συμβόλαιο μεταξύ τους. Οποιαδήποτε πλευρά μπορεί να αποσυρθεί αν το σύμβαση σπάσει.
• Αυτοπροσδιορισμός: Η αποχώρηση είναι η απόλυτη έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας—«οι κυβερνήσεις αποκτούν τις δίκαιες εξουσίες από τη συγκατάθεση των κυβερνωμένων.»
• Δικαιώματα Ιδιοκτησίας: Σκλάβοι ως ιδιοκτησία· βόρεια εχθρότητα απειλούσε τη νότια «ιδιοκτησία» και ισότητα στην Ένωση.
• Στόχος: Ανεξάρτητη Κονοφεδεραλική Ένωση, διεθνώς αναγνωρισμένη.

Η Ακαταλληλή Διαίρεση

Ο Λίνκολν βλέπε την αποχώρηση ως αναρχία· ο Ντόβις ως ελευθερία. Αυτό το συνταγματικό χάσμα έκανε τον πόλεμο αναπόφευκτο μετά το Φορτ Σαμτερ (Απρίλιος 1861).