Δεν υπάρχουν χαμένες πετρώδεις στρώσεις στο Grand Canyon. Η ιδέα προκύπτει από παρεξήγηση των ανικανονικοτήτων—κενά στο γεωλογικό αρχείο όπου πέτρα δεν καταθέθηκαν ποτέ ή διαβρώθηκαν πριν σχηματιστεί το επόμενο στρώμα.
Τι βλέπετε: Μια σχεδόν συνεχής ακολουθία από Βασικά Πετρώματα Βίσνου (1,84 Γα) έως Ασβεστόλιθος Καϊμπάμπ (270 Μα)—αλλά με 14 μεγάλες ανικανονικότητες που αντιπροσωπεύουν εκατόμμύρια έως πάνω από δισεκατομμύριο χρόνια χαμένου χρόνου.
Διάσημο παράδειγμα: Η Μεγάλη Ανικανονικότητα – Αμμώδης Πετρώμα Ταπεάτς (525 Μα) κάθεται απευθείας πάνω στο Σχιστ Βίσνου (1,75 Γα). 1,2 δισεκατομμύρια χρόνια χαμένα. Οχι "χαμένες στρώσεις"—τα πετρώματα ανάμεσα δεν υπήρξαν ποτέ, ή διαβρώθηκαν από διάβρωση πριν την κατάθεση Ταπεάτς.
Άλλες ανικανονικότητες σηματοδοτούν περιόδους ύψωσης, μη-κατάθεσης, ή διάβρωσης. Κάθε ένα είναι ένα σύνταγμα κεφαλαίου, όχι σσισμένο φύλλο.
Έτσι: Το φαράγγι αποκαλύπτει περισσότερες κενές χρόνου από πέτρες. Αυτό δεν είναι έλλειμμα—είναι η ιστορία. Οι γεωλόγοι διαβάζουν τα κενά σαν σημεία στίξης.
